384 



ning in de schaduw van een grooten wilden vijgeboom zitten. 

 Bij onze komst rezen zij allen op, om beleefd te groeten en 

 handjes te geven en tot mijne verwondering vond ik hier nog 

 een tweeden stoel voor mij gereed. Na eenig discours, ver- 

 zocht ik hem om rond te mogen wandelen , wat mij bereid- 

 willig werd toegestaan. Er stonden meerdere huizen op ver- 

 schillende terrassen, die aan de lagere zijden met steenen waren 

 opgehoogd, om een plateau voor iedere woning te kunnen 

 vormen. Ik dacht het hoogste punt, waarop ook eene wo- 

 ning stond, te gaan bezichtigen, doch mijn gids vertelde 

 mij dat dit »pamali" was. Ik zag er gaarne van af, wijl het 

 er even als bij de overige gebouwen, weinig interessant uitzag 

 en allen den bijen korf- vorm hadden. Deze berg was overigens 

 geheel met bosch begroeid, zoodat men van beneden weinig 

 van de huizen te zien kreeg. 



Na met mijn gids nog eens den knapzak (sakkoe) gewisseld 

 te hebben en nadat hij eene cigaar van mij geaccepteerd had, — 

 hij verzocht soms wel eens om er twee te mogen nemen — 

 namen wij afscheid. 



Bij het afstijgen vond ik nog eenige vreemde planten voor het 

 berbarium , en zaden ter voortplanting. Daarna maakten wij 

 eene wandeling rondom den ten westen tegenover Tanini ge- 

 legen berg, Naim nassi, welke beiden den pas vormen waarin 

 wij Avaren opgestegen. De Naim nassi is geheel met rolstee- 

 nen bedekt, hoedanige ik nergens elders aantrof. Aanvanke- 

 lijk moesten wij steil klimmen en daarna even steil weder 

 afdalen. 



Ik vond nog eenige vreemde en vele bekende planten van 

 Java en elders, zoodat ik een goeden oogst te huis bracht. 

 Toen wij om ll u onzen kringloop volbracht hadden, kregen 

 wij al spoedig weder eene visite van Baktkooi. Hij bracht ons 

 een geschenk van gedroogd karbouwen vleesch (dengdeng) en 

 ik onthaalde hem weder op een glas cognac, die hem beter 

 scheen te bevallen dan de arak die hij gewoon is dagelijks te 

 gebruiken. 



