415 



hij een gunstigen indruk: hij is een man op jaren, doch nog 

 flink, goed hespraakt, heleefd en hehulpzaam. Hij woont vlak 

 aan zee op een koraal hodem, waarop echter toch eenig ge- 

 boomte voorkomt, en leeft voornamelijk van den paardenhan- 

 del, daar hier jaarlijks eenige schepen met paarden voor Java 

 beladen worden, waarloe de gelegenheid gunstig is, wijl de 

 schepen dicht onder den wal kunnen ten anker komen. Zijne 

 onderdanen zijn meestal Mohamedanen , die men andeis op dit 

 eiland niet aantreft; de inlanders zijn allen Djèntioe's. 



Wai-Ngapoe ligt 3 a 4 palen van Kabaniroe; er bestaat een 

 vrij goed voetpad tusschen beide plaatsen, doch men moet eene 

 wel niet breede, doch tusschen steile oevers beslotene rivier — 

 Téna watoe — passeeren , wat thans niet moeijelijk was, doch 

 in den regentijd de passage zeker stremmen zal. Op dit tra- 

 ject ziet men vele vruchtbare velden, kalapa en andere tuinen 

 der inlanders en ook eene vuile Soembaneesche kampong. De 

 huizen zijn hier weder van een geheel anderen vorm, als die 

 van Timor; zij zijn langwerpig vierkant, op palen eenige voe- 

 ten boven den grond en met een, in het midden der lengte 

 verheven vierkant, steil afloopend dak. Alles vrij ruw en on- 

 regelmatig zamengesteld. 



Den 9 den September maakten wij ons gereed voor de reis 

 naar Kadoemboe. Ik had reeds een paar paarden aangekocht 

 die uitmuntend voldeden; ook op de verdere reis naar de zuid- 

 kust; ik betaalde van /' 150 tot ƒ 200 voor paarden van 4' 

 en 4' 2". Men kan hier echter zonder gouden sovereigns geene 

 paarden koopen en worden die goudstukken lot f 12.50 bere- 

 kend, zoodat ik om ƒ 200 te betalen. 12 Sovereigns en 20 

 rienggiet noodig had. Goud noch zilver wordt zelden weder uit- 

 gevoerd, maar verdwijnt even als op Timor in het binnenland. 



10 September. Daar het des morgens hoog water was, 

 moesten onze paarden zwemmende en onze goederen per prauw 

 over de Kambéra rivier gebracht worden, zoodat het 8 U werd 

 eer wij te paard konden stijgen om de reis naar Kadoemboe 

 aan te vangen. Daar het pad echter vrij effen en slechts hier 



