er de diepe en smalle paden niet mede konde passeeren, zoo- 

 dat zij aanhoudend daartusschen beklemd raakten, alsdan moest 

 afgeladen, gedragen en weder opgeladen worden, waarmede 

 veel tijd verloren ging en dit duurde de geheele reis. De dra- 

 gers der overige goederen waren door het steeds stijgende ter- 

 rein , ook doodvermoeid en bleven achter. Gelukkig hadden de 

 oppassers te paard wat van onze provisien medegebracht en 

 werden teruggezonden om de dragers wat te ontlasten, zoodat 

 des avonds 7 U eerst alles te Loko-Wienggoe vergaderd was, 

 waar wij des n. m. 2 U reeds waren aangekomen en wijl hier 

 eene kleine beek gevonden werd, besloten wij te vernachten, 

 ofschoon wij niet meer dan 10 palen zullen afgelegd hebben; 

 wij sloegen hier ons bivouac dicht aan den waterkant onder 

 een breedgekroonden Naucleaboom op, en waren recht blijde 

 water gevonden te hebben, wat op het traject van heden ner- 

 gens anders aangetroffen werd, zoodat wij onze dragers, die er 

 groote behoefte aan hadden, ook eenige flesschen vol toezonden. 



Was het gebergte in de vallei van Palamanjeli aan beide 

 zijden steil, toch klommen wij daar geregeld den loop der ri- 

 vier volgende, hier was het eerst een gestadig klimmen en 

 daarna bij afwisseling klimmen en dalen, wat voor onze dragers 

 zeer vermoeijend was. 



Wij passeerden eenige hoogvlakten-plateau's — en werwaarts 

 ook het oog reikte, zagen wij niets dan dergelijk terrein, wat 

 meestal met koraal bedekt was, waarop niets dan schraal 

 gras — en dit veelal nog afgebrand — en zelden een enkele 

 Casnarine- of Koesambiboom voorkwam. Op enkele plaatsen 

 was de koraal reeds geheel ontbonden en in eene zwarte of 

 roode klei overgegaan. Onze paarden hielden het echter op 

 dien koraalbodem , steil klimmende en dalende , zeer goed uit, 

 zonder zelfs veel aansporing te behoeven. In de valleijen reden 

 wij soms door hoog en dicht gras, zoodat zelfs ons paadje niet 

 meer zichbaar was en de paarden ons den weg moesten aan- 

 wijzen. Elders en tegen de hellingen was het gras meestal 

 afgebrand. 



