455 



van heuvels en bergen met steile wanden die in eenige ravijnen 

 afdaalden. Als bij uitzondering waren enkele dier ravijnen 

 met eene schrale boomvegetatie bezet, overigens alles met schraal 

 gras bedekt, of niet bedekt wanneer het pas was afgebrand. 

 Eindelijk zagen wij de ravijnen zich verwijden en tot valleijen 

 aangroeijen, wier zachthellende vruchtbare gronden bijzonder 

 voor cultuur zouden geschikt zijn, doch die wegens de schrale 

 bevolking, onbenut blijven of tot weiveld van paarden en kar- 

 bouwen dienen. Voor sawah's zouden deze gronden almede 

 zeer geschikt zijn, indien er water op te brengen ware, wat 

 hier niet overvloedig voorkwam. Te Tapiel, eene kampong 

 welke wij passeerden en waar de gronden nog al vlak waren , 

 zou dit welligt gelukken. De koraal was hier geheel verdwe- 

 nen en had voor eene kalkformatie plaats gemaakt. Te Tariem- 

 bang vonden wij echter op de heuvels en bergen de koraalfor- 

 matie overvloedig terug. 



Na onze aankomst te Tariembang, zochten wij met veel 

 moeite naar een geschikt plaatsje voor ons bivouac, doch had- 

 den niet veel keus, daar wij bij het weinige modderige water 

 dat hier te vinden was moesten blijven, wij lieten dus in een 

 naburig boschje eenig terrein schoonkappen , waarop wij op 

 zijn best zooveel vlakte vonden om ons te kunnen legeren. 



Inmiddels hadden wij ook het gewone saluut gegeven , waar- 

 op de Maramba ons een bezoek kwam brengen, wijl hij in de 

 nabijheid op een eenigzins meer verheven terrein, op eenigen 

 afstand door bosschen omringd, zijne vorstelijke woning — die 

 veel had van eene koekraal — had opgeslagen; andere woningen 

 waren er niet. Hij was een ond man met grijze haren, die 

 weinig te beteekenen had, trouwens al die groote heeren Ma- 

 ramba's zien er niet anders uit dan hunne slaven en gewone 

 kamponglui; niettegenstaande zij veelal nog eene onbeperkte 

 macht uitoefenen, zooals de heer Roos teregt heeft aangemerkt. 



De zoon van den Maramba, dien wij onderweg ontmoel had- 

 den, was zoo vriendelijk gew T eest om ons vrijwillig den weg 

 naar de Hoofdplaats te wijzen, doch reclameerde nu een hoofd- 



