van duizenden voor. Dat men ze niet zoo menigvuldig naar Europa overbrengt, 

 is daaraan toe te schrijven, dat de streken, waar deze vogels huisvesten, door 

 zeer laag ontwikkelde inboorlingen bewoond worden, die — daargelaten nog hun 

 tegenzin om met blanken te handelen — zeer lui zijn en overvloedig voedsel in 

 de bosschen vinden, zoodat zij geen vogels behoeven te vangen, om zich geld of 

 levensbehoeften te verschaffen. Zij vangen echter de vogels wel ter wille van de 

 vederen, waarvan zij zich bedienen om hunne hoofdharen te versieren of hals- 

 kragen te vervaardigen, terwijl zij de staart- en vleugelpennen ook voor hunne 

 pijlen bezigen. 



Engelsche reizigers verhalen, dat deze vogels, even als andere soorten uit 

 die gewesten, door de inboorlingen gegeten worden, en dat hun vleesch zeer 

 smakelijk is. Dit is geenszins onwaarschijnlijk, aangezien deze vogels zich met 

 vruchten en zaden voeden. 



In gevangen staat is de Bonte Kakatoe zeer zachtaardig, bedaard en vriende- 

 lijk. Bij elke bijzondere gewaarwording zet zij hare fraaije kuif overeind, en heeft 

 dan een zeer sierlijk , zelfs prachtig uiterlijk. Tot voedsel geve men haar vruchten , 

 noten, hennep- en kanariezaad. 



