DE NIEUW-HOLLAND PAEKIET. 



NYMPHIGUS NOVAE HOLLANDIAE. 



Sedert de ontdekking van Australië, zijn er uit dit nieuwe werelddeel vele 

 dieren, zoowel als planten, tot ons, of liever, tot de voornaamste steden in 

 Europa overgekomen, en, zonderling, de meesten dezer gewennen zich gemakkelijk 

 aan ons meer gematigd klimaat, en de vogels telen in onze volières even spoedig 

 en in dezelfde menigte, als leefden zij nog in hun vaderland. Indien men de 

 verschillende Kakatoes niet in kleine kooijen hield, maar in ruime, van oude 

 boomstammen voorziene volières, zouden zij eveneens broeijen. De groote moeije- 

 lijkheid is echter niet alleen, dat de aanleg van zulke broeiplaatsen zeer kost- 

 baar is, maar ook dat men deze vogels zelden bij paren verkrijgen kan: er 

 bestaat namelijk geen het minste uitwendig verschil tusschen de seksen. 



Terwijl de Grasparkiet zelfs reeds in de kamer broeit, en weggevlogen paren 

 in de boomen der steden nestelen, zoodat men, b. v., in Engeland, waar zij bij 

 massa's wegvliegen, soms hunne nesten in de boomen der grootsteedsche squares 

 kan vinden, broeit de Nieuw-Holland Parkiet wel is waar even gereedelijk, doch 

 verlangt daarbij stilte ; hij zoekt van nature de eenzaamheid , en nestelt liefst in 

 lage, diepe, donkere boomholten of tusschen met laag groen begroeide wortelen. 



De Engelschen in Australië noemen dezen vogel Corella; de inboorlingen 

 vangen de wijfjes, ter wille van hare staartpennen, waarmede zij hunne hoofden 

 versieren; zij schieten ze met de blaaspijp, en bezigen daarbij als pijlen doornen, 

 aan welker uiteinde een pluimpje van vogelveêren is bevestigd (op gelijke wijze 

 dus, als waarop soms ten onzent met naalden door de blaaspijp geschoten wordt); 

 zij vangen ze ook levend, door strikken rondom de door deze vogels geliefkoosde 

 vruchten te plaatsen. 



Bijgaande afbeelding stelt het oude mannetje voor, wiens kleuren men 

 algemeen voor minder fraai dan die van het wijfje houdt; bij haar is namelijk 

 de staart veel levendiger gekleurd, waardoor zij, onder het vliegen, veel meer 

 in het oog valt, dan het mannetje. De buitenste pennen heeft zij wit en donker- 



