DE RINGPARKIET. 



PALAEORNIS TORQUATUS. 



De hier afgebeelde fraaije vogel, mede tot het geslacht der Papegaaijen be- 

 hoorende, bewoont Indië en het Noorden van Afrika, waar hij gezellig en met 

 andere vogels bij troepen rondvliegt. Volgens sommigen zou de in Afrika levende 

 Ringparkiet eenigermate van zijn in Indië wonenden soortgenoot verschillen, na- 

 melijk, door zijne geringere grootte en door de gelere tint zijner onderdeelen. 

 Er komen echter ook in de verschillende gewesten van Indië geringe kleurver- 

 scheidenheden en zelfs geheel kanariegele variëteiten van dezen vogel voor. 



In Bengalen noemt men hem Tiga, in Nepaul Tenthia-Saja, in Massore Lybar. 

 De Anglo-Indianen kennen hem als Collored Parrakiet en de Shikaries als Keerah. 



De Ringparkieten zijn zeer menigvuldig in geheel Indië, van het Himalaya- 

 gebergte tot het Zuiden van Ceylon, waar zij bebouwde gronden, vooral tuinen 

 en plantages, bewonen. Zij staan daar, en waarlijk niet ten onregte, als bijzonder 

 schadelijke vogels te boek: immers hebben zij de gewoonte, geheele maïshalmen 

 weg te slepen, om ze later op veiliger plaatsen op te eten, zoodat, ofschoon 

 hunne tegenwoordigheid op de maïsvelden slechts gedurende korte oogenblikken 

 wordt opgemerkt, zij niettemin in die weinige minuten voor een geheelen dag 

 voedsel stelen. 



Er bestaat bij deze vogels geen uiterlijk verschil tusschen de seksen; bij de 

 jongen in hun nestkleed en bij sommige wijfjes ontbreekt de zwarte nekband 

 nagenoeg geheel; hunne kleuren zijn fletser en hun iris grijsachtig, in plaats van 

 licht oranje of rosé. Zij nestelen in boomholten of in gaten en scheuren van 

 oude huizeu of pagodes, soms zelfs in het ornamentwerk van graftomben. Hun 

 broeitijd duurt van Januarij tot Maart, en elk broeisel bevat een vier- of vijftal 

 witte eijeren. 



