Gedurende den oorlog met Abyssinië vonden de Engelschen vele dezer vogels, 

 ïn tammen staat, buiten de huizen der inwoners, en in menig huis hingen er ook 

 opgezette, of liever, door heet zand gedroogde voorwerpen aan den zolder, bij 

 wijze van reliquiën. 



Indien men de Ringparkieten in eene ruime volière houdt, broeijen zij even 

 gereedelijk, als de Nieuw-Holland- ol' Grasparkiet. Gewoonlijk worden zij echter 

 in kleine kooijen gehouden, en wel omdat zij, door hun aangeboren talent om 

 woorden na te bootsen, te veel vermaak binnenshuis verschaften. Vele vogel- 

 kweekers meenen ook te hebben opgemerkt, dat pratende Papegaaijen hun spraak- 

 vermogen verliezen, als zij paren en zich met hun nakomelingschap bezig houden, 

 en daarom laten zij hunne vogels zoo lang mogelijk ongepaard. Brehm meldt, 

 dat deze vogels in het Berlijnsche aquarium gebroeid hebben. Een Engelsch vogel- 

 liefhebber, die reeds van vele Papegaaijen-soorten jongen had verkregen, kwam, 

 eenige jaren geleden, op het zonderlinge denkbeeld om eenige paren op zijn 

 buitengoed te laten rondvliegen, ten einde ze in Engeland te acclimaliseren. Het 

 was toen reeds bekend, dat een paar ontsnapte Grasparkieten in de boomen van 

 Montague-Square te Londen had gebroeid. Onder de losgelaten soorten waren ook 

 eenige Ringparkieten, welke langer, dan de overige losgelaten vogels, de buurt 

 bleven bewonen, en men beweerde zelfs, dat een paar in een bosch, op eenige 

 mijlen afstands van het landgoed, werkelijk een broeisel van vier jongen had 

 grootgebragt. Evenwel, zoo als te verwachten was, verdwenen de Papegaaijen lang- 

 zamerhand uit den omtrek, en den daaropvolgenden zomer werd er geen enkele 

 meer gezien. Of de vrijgelaten paren gemerkt waren, is mij onbekend; doch als 

 ooit iemand, in eene of andere landstreek, dezelfde proeve mogt willen nemen, 

 zou ik hem raden, de vogels met een teeken te merken, ten einde ze later bij 

 de naburige vogelhandelaars te kunnen terugvinden. Althans de Papegaaijen, die bij 

 bovenbedoelde gelegenheid in Engeland rondvlogen, zijn, naar men zegt, bijna allen, 

 zoodra het feit bekend werd, door vogelaars weder van hunne vrijheid beroofd. 



Men koopt deze vogels tegen 8 a 15 gulden per stuk, of, zoo als gewoonlijk 

 in de zeesteden het geval is, bij zekere hoeveelheden, en dan tegen lageren prijs. 

 Gele of Luteo variëteiten zijn volstrekt niet zeldzaam; dezen zijn geheel citroengeel, 

 zonder eenig spoor van groen. Gedeeltelijk gele worden bijna nooit aangetroffen. 



Het geschiktste voedsel voor deze vogels bestaat in hennepzaad, maïs en 

 gekookte rijst. 



