DE SCHARKELAAK. 



CORACIAS GARRULA. 



Waarom men dezen fraaijen vogel den zonderlingen naam » Scharrelaar" 

 gegeven heeft, is mij onbekend; hij verdiende inderdaad een beteren titel, al ware 

 't maar alleen omdat hij alle overige Europesche vogels in pracht van vederen 

 overtreft. 



Het geslacht Coracias, waartoe deze zoo kwalijk betitelde vogel behoort, 

 bevat eene menigte soorten, welke echter trapsgewijze in andere vormen overgaan , 

 zoodat van de meeste uitheemsche soorten nagenoeg elk als vertegenwoordigster 

 van een afzonderlijk geslacht kan beschouwd worden, hetgeen dan ook de theore- 

 tische ornitholoog in misschien wat al te ruime mate doet. De Europesche type 

 heeft daarbij dit zonderlinge, dat zijne vormen evenzeer den type der Kraai als 

 dien van den Koekoek naderen. Hij, die beide deze vogels kent en ze vergelijkt, 

 zal opmerken, dat de zoogenaamde Scharrelaar juist tusschen deze twee zoo 

 verschillende vormen in staat. Zijn bek gelijkt vrij wel dien van den Koekoek, 

 doch met eenige wijziging, waardoor hij ook alweer iets van dien der Kraai heeft. 

 Zijn buitenteen staat wel is waar buitenwaarts gerigt, doch is even lang als de 

 middelteen en ook even lang als de buitenste achterteen van den Koekoek , welke 

 echter ook naar voren gerigt kan worden. Zijn tarsus of voetwortel is kort en, 

 even als die van den Koekoek, aan weerszijden van groote schilden voorzien. 

 Zijn vleugel komt geheel met dien van den Koekoek overeen: al de vederen liggen 

 op gelijke wijze gerangschikt, en de verhouding van lengte der groote en kleine 

 slagpennen is dezelfde als die der meeste tot het Koekoeksgeslacht behoorende 

 vogels, hetgeen men gemakkelijk kan nagaan door den vleugel uit te spreiden. 

 Men heeft hem lang als eene soort van Kraai beschouwd en dan ook als zoodanig 

 ingedeeld; en toch, zoo slechts die lange buitenteen maar een weinig buitenwaarts 



