kon gerigt worden, zou men hem, volgens wetenschappelijke zienswijze, onder 

 de Koekoeken hebben gerangschikt. In beide gevallen zou dus de Scharrelaar tot 

 eene geheel andere familie, ja zelfs tot eene geheel verschillende orde, moeten 

 behoord hebben. 



Men vindt dezen fraaijen vogel in het geheele gemaligde en zuidelijke gedeelte 

 van ons werelddeel, behalve in Engeland; voorts in het Zuiden van Siberië en in 

 een groot gedeelte van Azië. Gedurende den trektijd bezoekt hij Afrika tot aan 

 de evennachtslijn. Misschien trekt hij nog zelfs meer zuidwaarts; althans dit werd 

 mij, toen ik eens op Prinseneiland een mannelijk voorwerp geschoten had, door 

 een inwoner van Benguela verzekerd. Hij wordt echter in Wes't-Afrika door eene 

 andere, even fraaije en zeer verwante soort vervangen, en het is daarom zeer 

 waarschijnlijk, dat de door mij bekomen informatie betreffende zijne woonplaats 

 in Benguela onjuist is, en dat men de Afrikaansche met de Europesche of 

 C. garrula verward heeft. 



De seksen verschillen slechts weinig in kleur, doch het wijfje is iets fletser 

 van tinten. De jongen hebben nagenoeg dezelfde kleuren als het wijfje, doch met 

 eene veel lichtere nuance, terwijl het blaauw bij hen door een flets groen is 

 vervangen. 



Tot broeiplaats kiezen deze vogels een boomgat, of wel zij nestelen in 

 spleten van rotsen, onder wortelen of in een gat of holte in den grond. Zij 

 bouwen hun nest uit wortelen, droog gras en doode takjes, en bezigen daarbij 

 voor het binnenwerk haar en veeren. Beide ouden bebroeijen de vier a zes 

 zilverwitte eijeren, en zijn, volgens sommige schrijvers, zoozeer aan hun kroost 

 gehecht, dat zij liever zich laten dooden, dan het nest te verlaten. 



In hunne vlugt hebben zij veel van den Koekoek, ofschoon zij zich niet zoo 

 haastig als deze voortbewegen; daarbij kaatsen dan hunne blaauwe, glanzige 

 vederen het daarop vallend licht zoo helder en duidelijk terug, dat hunne fraaije 

 kleuren reeds van zeer verre kunnen onderscheiden worden. Overigens zijn zij 

 zeer rusteloos en schuw van aard, en wagen zich dan ook zelden in het digte 

 woud of nabij menschelijke woningen, maar kiezen liefst een alleenstaanden boom 

 of een der buitenste takken tol rustplaats. Onder het vliegen laten zij een 

 scherp: Draak-aak" hooren, vrij wel naar het gewoon geroep der Kauw, Corvus 

 monedula, gelijkende. 



Gedurende den trektijd vliegen zij in het gezelschap van Kramsvogels en 



