DE BONTE KLAAUWIEK. 



LANIUS RUFUS. 



Deze fraai gekleurde vogel bewoont gematigd en Oost-Europa, is echter meer 

 algemeen in het zuidelijk gedeelte van dit werelddeel, doch komt het menigvul- 

 digst in Spanje en in Noord-Afrika, tot het Oosten van Algerië, voor. Hier te 

 lande vindt men hem vooral in de houtrijke en grensprovinciën, doch zeer zelden 

 in moerassige streken. Men noemt hem ook Roodkop-Klaauwier, naar het Duitsch: 

 Rothköpfige Wurger. De Franschen kennen hem als Pie grièche rousse; de Engel- 

 schen als Wooclchat; de Italianen als Avesla capirossa; de Spanjaarden als Picanjo 

 en de Portugezen als Picanho of Pecanza. In de wetenschap vindt men hem 

 onder de namen Enneoctonus rufus, Enn. rulltani, Lanius ruficeps, L. rutilus, 

 L. badius en L. pomeranus beschreven. 



Het mannetje draagt een zeer verschillend gekleurd vederkleed, dat, naar 

 gelang van leeftijd of klimaat, soms zeer duidelijk bont en helder geteekend is. 

 De in gematigd Europa voorkomende individuen zijn echter steeds fletser dan die 

 uit het Zuiden. Het wijfje verschilt van het mannetje door hare fletse kleuren, 

 welke, ofschoon zij aan die van het mannetje herinneren, toch zeer eenvoudig 

 en meer onduidelijk bepaald zijn. De jongen hebben veel overeenkomst met die 

 van den Slagtervogel (Lanius colhirio); zij zijn namelijk geheel licht kaneelkleurig 

 met overdwarse banden en golflijnen; de schouderveêren hebben zij lichter en 

 met breedere banden; de vleugelveêren donkergraauw met lichte rosse zoomen; 

 de onderdeden zijn blanker, en de keel is wit; door dit laatste vooral onder- 

 scheiden zij zich van de jonge Slagtervogels. 



Deze Klaauwieren zijn trekvogels; zij komen ons in het midden van April 

 tot het begin van Oclober bezoeken, en wel in het voorjaar gepaard of alleen, 

 in den herfst daarentegen bij troepjes, beslaande uit de ouden met hunne jongen. 



