kan het meer een wild geratel genoemd worden, dat nu eens naar het liedje van 

 den Kersendief of Spotvogel, dan weer naar het geluid der Ekster gelijkt. 



De Bonte Klaauwier is minder woest en wild, doch schuwer, dan de meeste 

 andere Klaauwiersoorten. In zijne levenswijze komt hij meer dan deze de groote 

 soorten der Zangers (Sylvia) nabij, doch vliegt en beweegt zich schielijker dan 

 deze. Daar hij in een meer zuidelijk klimaat t'huis behoort en dus met geen 

 koude winters te kampen heeft, vindt hij steeds een genoegzamen voorraad insec- 

 tenvoedsel, hetgeen wel als de reden kan beschouwd worden, waarom hij minder 

 moordlustig van aard is, dan de overige Klaauwieren. 



In gevangenschap hebben deze vogels, wat hunne gewoonten betreft, veel 

 overeenkomst met den Slagtervogel , doch zijn bedaarder. Daarentegen blijven zij 

 lang schuw en verbergen zich in den zaadbak of in een der hoeken, even als de 

 koppige Huismusch en de nijdige Mees, als dezen pasgevangen zijn. Hoewel het 

 mannetje zelden in de kooi zingt, is hij toch, ter wille van zijne fraaije kleuren, 

 zeer gezocht en dientengevolge kostbaar. Meelwormen zijn het beste middel om 

 hem aan zijn meester te doen gewennen; daarvoor toch schijnt hij al een bijzon- 

 deren smaak te bezitten, en zelfs pasgevangen voorwerpen vergeten, zoodra zij 

 maar een kronkelenden meelworm te zien krijgen, alle leed en verdrukking, en 

 nemen, na eenige oogenblikken aarzelens, hem schielijk uit de vingers aan. Wel 

 trekken zij zich dan terstond weer naar hun schuilhoek terug, doch, zoo men 

 slechts de proeve met het lekkere wormpje wat dikwijls herhaalt, worden zij 

 binnen eenige dagen met de gevangenschap verzoend, en begrijpen ook weldra, 

 dat zij door streelende vriendelijkheid meer in de gunst huns meesters geraken , 

 da.n door zich boos te houden en vrees te toonen. 



Men voêre ze even als den Slagtervogel, en boude hen 's winters binnenshuis. 



