zijn, bij het verlaten van het nest, nagenoeg aan hunne ouders gelijk; alleen 

 hebben zij dan nog het groen aan den bovenkop en het blaauw iets grijzer en 

 de oogen donkerder. De zwarte wangveêren, welke bij de ouden de zoo scherpe 

 strepen vormen, ontbreken bij de jongen nagenoeg geheel. 



Zoo als we straks reeds aanstipten, broeit ook deze Ara in booraholten. 

 Sommige schrijvers meenen echter te hebben ontdekt, dat hij ook in aardholten 

 broeit; mogt dit inderdaad het geval wezen, dan zou hij de eenige van alle Ara- 

 soorten zijn, die op den grond nestelt. Beide ouden lossen elkaêr in het broeijen 

 af, en elk broeisel bevat steeds twee eijeren; deze zijn, even als bij alle Pape- 

 gaaijen, vrij groot, glanzend wit en zuiver ovaal. 



Men heeft opgemerkt, dat de jongen, als zij gevoederd willen worden, niet, 

 zoo als de meeste andere vogels doen, een klagend of krijtend geluid maken, 

 maar hunne begeerte te kennen geven door met den snavel te kloppen, even 

 als men soms van de ouden, en ook van de meeste Uil-soorten verneemt. Nog 

 geruimen tijd nadat zij voor het eerst uitgevlogen zijn , blijven zij onder het toe- 

 zigt hunner ouders, en worden zelfs nog weken lang door dezen gevoederd en 

 geleid. 



Het 'voedsel dezer vogels bestaat uit allerlei vruchten, die in hun vaderland 

 zeer overvloedig zijn, daar bijna elke boom in het tropisch woud voor den Pape- 

 gaai een vruchtboom is. Noten, zaden, jonge bladscheuten en, zoo als sommigen 

 beweren, ook groote insecten en hagedissen strekken hun eveneens tot spijs. 



De Blaauwe Ara wordt door de Indianen gevangen en, even als de andere 

 soorten, tot versiering hunner hutten, op latten en palen gehouden. Von Hum- 

 boldt zag daar deze vogels, even als bij ons de Duiven, vrijelijk rondvliegen 

 en naar hunne latten terugkeeren. De Roodhuiden bezigen hunne veeren bij het 

 maken van kleedingstukken en krijgsgewaden, alsook bij het vervaardigen van 

 pijlen; de veeren V3n den Rooden Ara worden door sommige krijgslieden uit den 

 Tupinamben-stam gedragen als kenteeken van bestaande veeten met andere 

 stammen, en Brehm meldt dienaangaande, dat, wanneer de laatstgenoemde 

 Indianen in oorlog zijn, de zoogenaamde «doodslager", als onderscheidingsleeken 

 van zijn ambt, zich geheel met kleine veeren bedekt, door deze met hars op 

 het bloote ligchaam vast (e plakken. 



De meeste der Ara's, welke wij over den geheelen aardbol in tammen staat 

 aantreffen, zijn dan ook door de Roodhuiden gevangen; want de blanke jagers 



