minste fout beging. Hij had in Engeland zijn onderwijs genoten, en hij klapte 

 dan ook uitsluitend in 't Engelsch. Als men hem eenmaal aan 't praten wist te 

 brengen, dan was het gewoonlijk moeijelijk om van hem af te komen; want onze 

 Beo wist ook op zijne beurt iemand aan de praat te houden, en riep dan : »Dorit 

 go — dorCt go — stop a little — now, come here, come here — F II talk to you!" Bij 

 andere gelegenheden riep hij: »Make haste, make haste, old fellow!" en dan bragt 

 hij meestal een lagchend geluid voort, juist gelijk een mensen schaterlacht, waarop 

 hij dan onmiddellijk liet volgen: y>\ery clever, well done!" Hij bootste ook het 

 schreijen van een zuigeling en van oudere kinderen na ; ook het, blaffen van den 

 hond, kugchen, hoesten, niezen, kortom, al wat in het huishouden maar geluid 

 voortbragt, wist hij op zelfs bedriegelijke wijze terug te geven. 



Wegens al die fraaije hoedanigheden, worden voor deze vogels vrij hooge 

 prijzen besteed: gewoonlijk f 40 a f 60, doch voor goede praters veelal het dub- 

 bele , ja driedubbele van dien prijs. 



Men geve hun tot voedsel gekookte rijst, geweekt brood, appelen, peren, 

 vijgen , gehakt vleesch , ei en meelwormen. Zij kunnen de koude niet verdragen 

 en zoeken de zonnewarmte, vooral nadat zij zich gebaad hebben. Ook zorge men 

 vooral, ze van andere vogels afgezonderd te houden, daar zij anders al spoedig 

 met dezen aan 't vechten raken en zelfs, als zij met kleine vogels te doen hebben, 

 ze doodbijten en dan gewoonlijk verslinden. 



