DE OEVERZWALUW. 



HIRUNDO RIDARIA. 



Deze Zwaluw is de kleinste der Europesche soorten en zeker de minst sier- 

 lijk gekleurde der geheele familie. Haar eenvoudig kleed komt dan ook bijzonder 

 met de door haar bewoonde localiteiten overeen; immers vindt men haar steeds 

 aan slijkachtige oevers, langs rotsen of onbegroeide dijken. Zij bezoekt ons geheel 

 werelddeel, behalve de koudere streken, voorts een gedeelte van West-Azië en 

 Noord-Afrika , in welk laatste zij meer bepaald overwintert. In ons land treft men 

 deze vogeltjes zelden in grooten getale aan ; alleen in sommige streken zijn zij 

 wat meer te huis, en vliegen er gedurende den zomer gezellig rond. In het 

 najaar trekken zij bij groote troepen langs rivieren, en slapen dan niet in hunne 

 holen, maar in het riet; zij zwerven dan eenige dagen van oord tot oord, om 

 op eens, onder hevig gejoel, hoog in de lucht, den aftogt naar het Zuiden te 

 ondernemen. 



De Oeverzwaluw komt óns eenige dagen na de andere soorten bezoeken, 

 meestal vier of vijf dagen vóór de Gierzwaluw, zoodat de eerst aangekomenen 

 omstreeks 30 April worden opgemerkt. Zij vertrekken weder in Augustus, en broei jen 

 slechts éénmaal gedurende den zomer; daar echter hunne nesten of eijeren wel 

 eens door overslroomingen of, omgekeerd, door scheuringen in den grond ten 

 gevolge van droogte, vernield worden, gebeurt het menigmaal, dat zij nog laat 

 in Julij aan het broeijen zijn. Deze vogels waren reeds eeuwen herwaarts beroemd 

 wegens den kunstigen bouw hunner nesten, terwijl hunne eigenschap, om in 

 holen te broeijen, den vroegeren natuurkundige tot de zonderlinge onderstelling- 

 leidde, dat zij den winter onder de aarde slapende doorbragten. Zelfs velen onzer 

 buitenlieden gelooven dit nog heden, omdat zij, in het voorjaar toevallig de Oever- 

 zwaluw uil haar nest ziende te voorschijn komen, daaruit afleiden, dat de vogel 



