DE GROOTE BONTE SPECHT. 



PIGUS MAJOR. 



De Bonte Spechten zijn, vooral in ons vaderland, en ook in het geheele gema- 

 tigde gedeelte van Europa , zeer talrijk vertegenwoordigd ; zij mogen dan ook wel 

 als de meest algemeen bekende der Spechtenfamilie beschouwd worden. 



Behalve verschillende kleine afwijkingen, die zich bij de meeste soorten voor- 

 doen, treffen wij in ons werelddeel de volgende kennelijke soorten aan : den Grooten 

 Bonten Specht (P. major) , den Kleinen (P. minor) , den Middelsten (P. medius) 

 en den Eksterspecht (P. leuconotus). Al deze soorten zijn inderdaad, in den volsten 

 zin des woords, bont: zwart, rood, rosé en wit zijn bij allen de hoofdkleuren, 

 welke echter, al naar de soort, aan den kop zeer verschillend, doch over het 

 ligchaam des vogels op nagenoeg gelijke wijze verdeeld zijn. Bij den Grooten 

 Bonten Specht heeft het mannetje den achterkop, het jong daarentegen den boven- 

 kop rood, terwijl bij het wijfje het rood geheel ontbreekt; reeds vóór den eersten 

 rui vertoonen dan ook de jongen de kenmerken der sekse, daar bij de jonge 

 mannetjes het rood zich tot achter in den nek, bij de jonge wijfjes slechts tot 

 aan het achterhoofd bepaalt. 



Picus minor, bij ons soms ook Harlekijn genoemd, is even groot als de Boom- 

 klever of Spechtmees; in Engeland echter worden aanmerkelijk kleiner voorwerpen 

 dezer soort gevonden. Zij is bij ons minder algemeen dan de vorige, en wordt 

 bijna uitsluitend in de provinciën Noord-Braband , Gelderland, Overijssel en Drenthe 

 gezien. Het mannetje heeft den bovenkop in het midden rood, het wijfje de voor- 

 helft wit en het overige gedeelte van den bovenkop, even als het mannetje, zwart. 

 Bij de jonge mannetjes is het voorhoofd vuil zandkleurig, in plaats van wit, met 

 slechts eenige roode veeren op de kruin, terwijl bij de jonge wijfjes de bovenkop 

 nagenoeg geheel vuilwit is, met slechts enkele sporen van roode veeren aan het 



