achterhoofd. Wat de kleurverdeeling betreft, nadert de Kleine Bonte Specht het 

 meest den Eksterspecht; wekle soort ten opzigte der kleur, niet der grootte, 

 van P. major, van de hier afgebeelde verschilt, doordien de zijden van het lig- 

 chaam overlangs en zwart gestreept en de schouderveêren (scapulalres) slechts 

 aan de achterhelft wit zijn. 



De Eksterspecht, P. leuconotus, heeft verder den rug grootendeels wit. De 

 bovenkop is hier bij het oude mannetje rood, bij het wijfje zwart. De jongen 

 van beider sekse hebben den bovenkop gedeeltelijk licht- of fletsrood. Bij de jonge 

 mannetjes loopt echter het rood tot in den nek, terwijl het bij de jonge wijfjes 

 gewoonlijk meer naar het gele zweemt en slechts tot de kruin beperkt is 



De Middelste Specht, P. medius, staat, zooals zijn naam reeds aanduidt, 

 in lengte tusschen de Groote en de Kleine soort, en onderscheidt zich voorts 

 door zijne bleekere en helderder tinten. De bovenkop is bij het mannetje helder 

 vermiljoen, bij het wijfje fletsrood, terwijl de bovenkopveêren bij de jongen 

 helder roestkleurig, naar het achterhoofd ongelijkmatig met zwart en bruin gewolkt 

 of gemarmerd zijn. 



Dit nu zijn de voornaamste onderscheidende kenmerken der vier in Europa 

 inheemsche Bonte Spechtsoorten. Het vereischt natuurlijk tamelijk veel studie, om 

 soort of sekse op het eerste gezigt te herkennen; het meest in 't oog vallend 

 onderscheid der soorten is evenwel hare grootte : de Groote Bonte Specht is 

 namelijk 9 tot 10, de Middelste 8 a 8 3 / 4 , de Kleine 5 a 6V„ BI. duim lang. De 

 Eksterspecht is ongeveer even groot als de Groote Bonte soort, en wordt zelfs 

 nog zwaarder dan deze, doch is zooveel lichter op de stuit en daarenboven aan 

 de zijden zoo in het oog vallend gestreept, dat men hem niet ligt met de hier 

 afgebeelde soort zal verwarren. 



Alle soorten van Bonte Spechten hebben ongeveer dezelfde levenswijze, brengen 

 hetzelfde eentoonige doch scherpe geluid voort, leggen allen hunne witte eijeren 

 in boomholen, en voeden zich met insecten en hunne larven, met groote en 

 kleine noten en vette zaden. 



De Groote Bonte Specht bewoont geheel Europa, het gematigd gedeelte van 

 Siberië en Japan. Een ontelbaar aantal klimaatsverscheidenheden treft men in het 

 Westen van Azië tot aan het Noord-Oosten van Afrika aan; elke streek of land- 

 gebied bezit daar eene bijzondere variëteit. Onder dezen hebben we thans reeds: 

 Picus nubicus, uit Nubië ; P. syriaca en P. feliciae, uit Syrië; P. khan, uit 



