hij dus met den snavel uitoefenen, en hij verbreekt dan ook zeer spoedig het 

 hout of schors, waaronder de larve of kever verscholen zit. De rupsen der 

 houtmot of houtvlinder, die diepe gaten in het wilgenhout boren, haalt hij 

 binnen twee a drie minuten uit hunne holen te voorschijn. Dat de Specht alleen 

 aan doode boomen zou arbeiden, is wel eens tot hunne verdediging beweerd, 

 doch deze bewering is niet geheel juist; want den dooden boom zoekt hij alleen 

 dan, wanneer de levende hem geen voedsel of gelegenheid tot nestbouw aanbiedt; 

 dood hout is spoediger verbrijzeld, en hij kan daarin binnen twee a drie dagen een 

 kuil hakken, groot genoeg om er een half dozijn Spechten veilig in te herbergen. 



Zijn voedsel vindt hij in het levende hout, tegen de stammen, onderaan, 

 of zelfs onder en tusschen de wortels en in het gebladerte. Met zijne zeer lange , 

 dunne, aan de punt harde, scherpe en kleverige tong haalt hij mieren en kleine 

 insecten tusschen de boomspleten uit, pikt ze ook van den grond of tusschen de 

 wortelen, en hapt, even behendig als de Mees, een rups of kever van het blad. 

 Het doode hout levert den Specht geen ander voedsel, dan eenige houtkevers en 

 wespen, die zelden zoo menigvuldig zijn, dat hij er meer dan één maal aan heeft. 

 Hij doet echter aan het levende hout weinig schade, dan alleen in den winter; 

 en buitendien, het afrukken van nootvruchten, het weghakken van bast en het 

 boren in 't hout kunnen den boom niet schaden , zoolang niet een geheel leger 

 Spechten er dagelijks op terugkeert. Jonge vruchtboomen daarentegen lijden meer 

 door het bezoek der Spechten, dan door de daarop levende insecten; want een 

 Specht hakt gewoonlijk meer aan het hout, dan noodig is om een rups of larve 

 meester te worden. Daarbij bezit de Specht nog de zonderlinge eigenschap, om 

 jonge bladscheuten neer te sabelen, zonder er zich mee te voeden of er eenig 

 voedsel in aan te treffen. Ten gevolge van een en ander staat hij dan ook in 

 sommige streken meer als schadelijk dan als nuttig te boek. 



De Spechten leven hoofdzakelijk op boomen; sommigen echter toeven meestal 

 op den grond. Gewoonlijk houden zij zich des zomers in het woud op, en zwerven 

 in den winter gezellig rond. Hun vlugt is tamelijk snel, doch zij vliegen zelden 

 lang achtereen. Hun stemgeluid is eentoonig, doch krachtig. Bij gebreke van zang- 

 talent, maken de mannetjes allerlei zonderlinge gebaren, om wijfjes te lokken en 

 te behagen. Ook schijnt het, dat de Spechten elkander reeds op verren afstand 

 aan de wijze of kracht van hun kloppen herkennen; althans de vogelvangers in 

 Rusland lokken de Spechten door met een steen tegen een boomstam te slaan, 



