daarbij maat en wijze van kloppen van den vogel zooveel mogelijk nabootsende. 



De eigenlijke Spechten worden over den geheelen aardbol , behalve in Australië , 

 aangetroffen. Op Madagascar vindt men slechts ééne soort, als vertegenwoordigster 

 der Spechtenfamilie. 



Men verdeelt de Spechten in verschillende ondervormen of geslachten ; daartoe 

 behooren: de Amerikaansche Langnek- of Reuzenspechten (Campephilus) , de 

 Dwergspechten (Picumnus), de Krombekspecht (Colapses), de Drieteenige Specht 

 (Apternus) en de Grondspechten (Geocolaptes) , terwijl men ze, volgens hunne 

 kleuren, eveneens in ondergeslachten verdeelt, zoo als: de Zwarte Spechten (Pryo- 

 copus), de Zijdeveêr- of Glansveêrspechten (Melanespes) , de Bonte Spechten 

 (Dendrocopus , Dendrodomas , Pipsipicus en Piculus) en de Groene Spechten 

 (Gecinus of Chloropicus). Tot de laatstgenoemde afdeeling behooren o. a. de 

 Groote en de Kleine Groene Specht (Pictis of Gecinus viridis en canus), Levail- 

 lani's en Sharpe's Groene Specht (G. Levaülanti en G. Shafpei); G. airokera van 

 Japan, G. Synamatüs uit Nepaul, en G. dimidiqtus van Java. 



Onze Groene Specht bewoont , behalve Siberië , geheel Europa , doch de voor- 

 werpen uit het Zuiden van Spanje verschillen van de gewone of type door het 

 grijze, in stede van zwarte, van oog- en wangstreek en van de vlek aan den 

 mondhoek. Uit is de Gecinus Sharpei der latere schrijvers. In het overige Zuiden 

 en Zuid-Oosten van Europa worden Groene Spechten aangetroffen, die er nagenoeg 

 eveneens uitzien als de Spaansche variëteit, doch met deze uitzondering, dat het 

 mannetje den geheelen bovenkop glanzend rood heeft, terwijl bij beide seksen 

 de knevelvlek zwart is, zonder eenig spoor van rood. Deze vogel (P. Levaülanti) 

 bewoont ook Arabië, is dus in ons werelddeel slechts een toevallig bezoeker, 

 en wordt dan ook algemeen als eene standvastige soort beschouwd. In Turkije 

 en Griekenland komt echter ook de type voor, zoodat daar twee verschillend 

 gekleurde Groene Spechten gevonden worden. 



Het talrijkst komt de Groene Specht in het Zuiden van Engeland en in Dene- 

 marken voor. In ons vaderland is hij evenmin zeldzaam, en zeker wel de meest 

 algemeene der Spechtsoorten. Dikwijls bespeurde ik hem in het najaar op de 

 publieke wandelwegen nabij Rotterdam, 's Gravenhage en Leiden. In Noord-Bra- 

 band daarentegen is weer de Groote Bonte Specht meer algemeen, doch ook 

 wordt er nu en dan de Groene soort waargenomen. In Gelderland, op eene 

 der buitenplaatsen nabij Arnhem, ontdekte ik twee nesten, in beide waren 



