jongen, die hun honger luidkeels te kennen gaven. Daar beide nesten hoog in 

 den boom lagen, zoodat ik geen kans zag, ze te bemagtigen, troostte ik mij met 

 ze ten minste op mijn gemak waar te nemen, in de verwachting, dat nu ook de 

 ouden weldra zouden terugkomen. Die oudjes schenen echter even geduldig mijn 

 vertrek af te wachten; zij kwamen althans eerst te voorschijn, nadat ik van stand- 

 plaats veranderd was en mij verborgen had. De boomen, waarin de nesten lagen, 

 stonden digt bij elkaêr, en de nestholen bevonden zich ongeveer 40 voet boven 

 den grond. De jongen uit beide nesten hadden in 't begin telkens de koppen uit 

 het gat gestoken en nieuwsgierig naar buiten geloerd, totdat zij , naar ik ten minste 

 meen, door hunne ouders voor het gevaar gewaarschuwd waren; nu hield hun 

 hongerig getjilp plotseling op, en geen spoor van leven was er meer te ontdekken. 

 Eenige minuten later kwam, in de nabijheid van het 't digtst bij mij gelegen nest, 

 een der ouden te voorschijn. Hij sprong, even als een Lijster, bedaard en voor- 

 zigtig door de takken, bleef nog even links en regts uitzien, en schoot toen 

 onverwachts tegen den stam onder het gat; eerst stak hij er den kop in, en 

 kroop vervolgens zeer voorzigtig (even als iemand, die onopgemerkt eene huisdeur 

 binnensluipt) naar beneden. Het gat moet tamelijk ruim zijn geweest; althans 

 de vogel was er geheel in verdwenen, en na eenige oogenblikken. was ook de 

 andere oude even handig naar omlaag geduikeld en had zich mede daarbinnen 

 aan alle verdere waarneming onttrokken. 



De Groene Specht broeit in al onze houtrijke provinciën, vooral in Gelderland. 

 Men vindt hem des zomers, vooral 's ochtends vroeg, vrij talrijk in het lagere 

 boschhout langs het kanaal van 's Gravenhage naar Scheveningen; blijkbaar nestelt 

 hij dus ook in die streken. Materialen voor den nestbouw behoeft hij niet aan te 

 voeren, vermits, waar het nest verwijd of uitgediept is, de molm of het verbrij- 

 zelde hout reeds een zachten bodem vormt De eijeren zijn geheel wit, glanzig 

 en fijn van schaal; men vindt ze soms ook roodachtig gevlekt, doch deze zijn 

 hoogstwaarschijnlijk door een of ander in het boomhol aanwezig vocht gekleurd 

 of misschien wel bevuild met de roode, zuur riekende vloeistof, die in de poppen 

 der houtmot gevonden wordt; men kan er althans de roode, ongelijk verdeelde 

 vlekken zeer gemakkelijk afwasschen. Het aantal eijeren (die door beide ouden 

 bebroeid worden) verschilt van 4 tot 7. De jongen worden met insecten, gedeel- 

 telijk uit den bek, gedeeltelijk uil de keel gevoerd. Bij gebreke van krop, vult 

 (volgens waarnemingen van verschillende ornithologen) de Specht zich de keel 



