Siberië. Het schijnt niet zuidwaarts te trekken, en in de meeste landen is 

 het dan ook meer een zwerf- dan een trekvogel. Weinig vogels worden op zoovele 

 verschillende plaatsen aangetroffen, als de Boomkruiper; men vindt hem zoowel 

 in de digtste, somberste wouden, als in en langs heggen of alleenstaande boomen 

 in weilanden, zoowel op knotwilgen en elzen in de eenzaamste moerassen, als 

 in de langs de grachten staande boomen der steden en tuinen; soms zelfs ziet 

 men hem tegen de muren onzer woningen en langs de bloemhekken onzer vensters 

 behendig rondklauteren. Het is een uiterst bedaard, zachtaardig en zeer vertrouwe- 

 lijk vogeltje, geheel op zich zeil' levende, nooit of zelden twistende en den geheelen 

 dag bezig met in zijn onderhoud te voorzien. Schier op den duur is het in bewe- 

 ging: het hangt onder of tegen takken, zoowel dunne twijgen als breede stammen 

 springt door het gebladerte, even als Sluipers en Winterkoningjes, en vindt overal 

 een insectje of een insecten-ei, dat meestal zoo klein is, dat het door andere 

 vogels niet wordt opgemerkt; waar zelfs een geoefend oog geen levend insectje 

 meer ontdekken kan, daar vindt het Boomkruipertje nog altoos iets te eten of 

 op te pikken. 



De Boomkruiper slaapt in boomholen of tegen de stammen hangende, met 

 de pooten zeer omhoog, steunende op zijn staart, en gewoonlijk met den kop 

 zeer naar achteren of langs den rug gebogen, 's Winters en bij mistig weder 

 slaapt hij ook overdag' en rust dan soms zeer lang op een dikken tak, half lig- 

 gende, even als de Kippen en Leeuwerikken. Hij is niet zeer schuw, vooreerst 

 omdat zijne eenvoudige, op boomschors gelijkende kleuren hem van nature be- 

 schermen, ten andere doordien hij zelden aan vervolging' is blootgesteld. Niet- 

 temin houdt hij steeds een wakend oog, en, als ge u voor den boom plaatst, 

 tegen welks stam hij opklimt, keert hij zich al zeer spoedig naar de achterzijde, 

 steeds zorgende dat hij buiten het bereik van uw gezigt blijft, al loopt ge ook 

 eenige malsn rondom den boom. Als men hem op die wijze lastig valt of beangstigt, 

 klautert hij zoo snel mogelijk naar de hoogste takken, en vliegt dan plotseling, 

 gewoonlijk met een draai of wending, naar een anderen boom. 



's Winters zoekt hij het gezelschap van kleine zwervende vogels, en wordt 

 dan gewoonlijk met Meezen en Winterkoningjes gezien, waarmede hij zich anders 

 nimmer inlaat, terwijl hij ook gewoonlijk de laatste of na-, zelden de vóórvlieger 

 is. Zijn er bij zulk een zwervenden troep twee of meer van zijne soort, dan blijven 

 dezen meestal bij elkander. 



