zijn; zoo, b. v., broeijen Kwartels en Patrijzen en Fazanten (waarvan alleen de wijfjes 

 zitten) op den grond. De Draaihals echter, die reeds beschermende kleuren bezit, 

 zoekt daarenboven nog eene schuilplaats in een hol, en, terwijl alleen het wijfje 

 broeit, hebben beide seksen toch dezelfde kleuren, en wel een vederkleed gelijk 

 dat van op den grond levende vogels, hoewel de Draaihals zich steeds in het 

 geboomte beweegt, en alleen op den vlakken bodem komt om insecten, vooral mieren, 

 te vangen; trouwens duiden zijne tot klimmen ingerigte pooten, even als de 

 eigenschap om in holen te broeijen, genoegzaam aan, dat hij niet tot het leven 

 op den grond bestemd is. 



De Draaihals wordt over geheel gematigd Europa aangetroffen, doch is 

 nergens algemeen, en schijnt in verschillende streken geheel te ontbreken. In 

 Ierland, b. v., ziet men hem nooit. Gedurende den trektijd wordt hij ook in 

 Noord-Afrika , vooral in Egypte, gezien. Men heeft hem ook uit Indië beschreven; 

 doch, daar dit rijk door eene andere, zeer verwante soort wordt bezocht, is het 

 nog niet uitgemaakt, of de van daar beschreven soort wel inderdaad de Euro- 

 pesche Draaihals, Yunx torquüa, is. Er zijn slechts vijf of zes, onderling weinig 

 verschillende, soorten van dit geslacht bekend, en deze zijn uitsluitend in Europa, 

 Azië en Afrika waargenomen. 



Onze Draaihals bezoekt bij voorkeur hooge, langs straatwegen en kanalen 

 staande boomen, liefst in de nabijheid van boerderijen en buitenplaatsen; zelden 

 komt hij te midden van het woud of in moerasachtige streken voor. Eenige jaren 

 geleden zag ik herhaalde malen zulk een vogel nabij Voorschoten, langs den 

 straatweg naar Leiden. Daar het zomer was, wilde ik hem niet schieten. Daarbij 

 trof mij de bijzonderheid, dat ik hem op, den duur alleen in de aan de zuidzijde 

 van den weg staande boomen te zien kreeg. Nu en dan vernam ik ook zijn 

 geluid, dat het best met de syllaben i>wig-wik" kan teruggegeven worden. Brehm 

 zegt, dat gedurende den paartijd van dezen vogel het mannetje de eerste syllabe, 

 het wijfje de tweede voortbrengt, en wel zoo regelmatig, dat het schijnt alsof 

 slechts één vogel de beide syllaben achtereen uit. 



Uit talrijke waarnemingen is gebleken, dat het wijfje van den Draaihals niet 

 slechts eene zeer trouwe broeister is, maar ook (misschien wel in vol vertrouwen 

 op hare beschermende kleuren en op hare in eene holte verborgen broeiplaats) 

 niet spoedig haar nest verlaat , en zich aanstelt alsof haar geen leed genaken kan. 

 In een Engelsch wetenschappelijk werk, het Magazine of Natural History , is 



