dan geraak! hij soms tegelijk met deze reisgenooten op lijmstokken of in slag- 

 netjes. In den herfst gevangen zijnde, sterft hij echter meestal spoedig. Het best 

 houdt men hem in 't leven door hem, jong gevangen, met gehakt vleesch en ei 

 en veel insecten of miereneijeren te voeren. De kinderen der buitenlieden in vele 

 streken van Frankrijk laten de jongen in het nest, totdat zij vliegen kunnen, en 

 vangen ze dan door een netje voor het nesthol te plaatsen. Daar echter zulke 

 jeugdige vogelhouders gewoonlijk niet weten, hoe zij de jongen moeten voeren, 

 binden zij hun een koordje aan den poot, laten ze dan tegen kale boomstammen 

 opklimmen, en halen ze dan weder onmeêdoogend terug, even als onze Hollandsche 

 jongelui in het najaar vogels »op de kruk" aan koordjes laten uitvliegen, waarbij 

 menigen Keep en Vink, als 't arme dier niet onmiddellijk door vermoeijenis er het 

 leven bij inschiet, toch zeker de pooten uit het lijf worden gerukt, zoo hij al 

 niet door het koord geworgd wordt. 



In de kooi is de Draaihals een zeer aardige vogel en, wegens zijne zonder- 

 linge bewegingen, inderdaad eene curiositeit. Spoedig wordt hij mak en laat zich, 

 als men hem daaraan gewent, in de hand nemen of in den zak stoppen, zonder 

 eenige vrees te toonen. 



Men geve hem gekneusd hennepzaad, gehakt vleesch en ei, of het voor den 

 Nachtegaal voorgeschreven voeder. Hij eet ook vlier-, moer- en andere bezien, 

 doch geeft aan miereneijeren verreweg de voorkeur. 



