inspanning' uit te oefenen, om te rijzen of te dalen. De volheid van zijn gevederte 

 en het dikke dons, dat daaronder verborgen is, behoeden hem tegen natworden, 

 zoodat hij na zijne veelvuldige baden telkens weer droog te voorschijn komt. 

 Ofschoon zijne vleugels betrekkelijk kort zijn (alleen door de groote massa zijner 

 lange veeren schijnt hij groot van stuk en zwaargebouwd) , vliegt hij toch bijzon- 

 der snel en meestal regt vooruit, even als de Ijsvogel. Alvorens te duiken, spreidt 

 hij de vleugels halverwege uit, en schiet dan schuins vooruit naar de diepte. 

 Zijne krachtige, grove pooten stellen hem in staat, zeer schielijk te loopen of 

 groote sprongen te maken. Zoolang hij zich op het drooge beweegt, loopt hij, 

 met den staart wippende, of dien, even als de Sluiper, naar boven houdende, 

 langs den oever, kruipt behendig in spleten van steenen of aardholen, of sluipt 

 door en onder wortelen van groote boomen of ijsschotsen. 



Ofschoon hij bijzonder bewegelijk van aard is, vliegt of loopt hij zelden over 

 verre afstanden; integendeel, zoolang hij niet gestoord wordt, blijft hij liefst 

 zijn leven lang in dezelfde localiteit; zijne lievelingplekjes zijn dan ook zeer spoe- 

 dig te herkennen aan de groote hoeveelheden witte, dunne uitwerpselen. Soms 

 echter wordt hij door overstrooming of uitdrooging der beken gedwongen te ver- 

 huizen, en dan vestigt hij zich in de eerste waterrijke streek, die hij ontmoet, 

 en blijft daar zoolang deze hem eene rustige verblijfplaats aanbiedt. Zoo versche- 

 nen er eenige jaren geleden twee Waterspreeuwen aan de bronnen van Baden- 

 Baden, en begonnen daar onmiddellijk, tot groote verwondering van het publiek, 

 hunne duikoperatiën, en plasten en baadden zich, alsof zij uren diep in het ge- 

 bergte langs den eenzamen stroom woonden. Het duurde echter niet lang; want 

 de bezoekers, die daar des zomers met hetzelfde doel als onze Waterspreeuwen 

 kwamen , verdreven door hun steeds toenemend aantal de vogels van de plaats. 

 Men ziet trouwens deze vogels zelden in bewoonde streken, en zij schuwen niet 

 alleen den mensch, maar ook alle andere bezoekers, do gevederde niet uitge- 

 zonderd. Het is dan ook zeer moeijelijk, hen lang waar te nemen; want naau- 

 welijks hebben zij het dreigend gevaar of de tegenwoordigheid van den mensch 

 ontdekt, of zij vliegen of duiken in allerijl naar hunne schuilhoeken. Kleine 

 vogels, die zich toevallig op hun grondgebied bevinden, worden terstond door 

 hen beetgepakt ot in het water geduwd. In het Engelsch weekblad the Field las 

 ik onlangs dienaangaande het volgende: Zekere heer, die gewoonlijk zijne ochtend- 

 wandeling ver uitstrekte, zag, nabij een kleinen stroom in Pembrokeshire, een 



