DE KERSENDIEF. 



HYPOLAIS ICTERINA. 



Van de vele gevederde zomergasten, die onze tuinen bezoeken, is er zeker 

 geen, die rneer de algemeene aandacht en bewondering verdient, dan de Kersendief. 

 Hij is de vóórzanger en tevens de nazanger onder het kleine gevogelte; hij zingt 

 dan ook het duidelijkst en het langst en bezit het meest buigzame stemorgaan; 

 daarbij bootst hij de geluiden van andere vogels na, en is dus een ware spotvogel. 

 Wegens deze laatste hoedanigheid wordt hij in vele streken ook Spotvogel genoemd, 

 terwijl hij, dank zij zijner algemeene bekendheid, nog tal van andere namen en 

 titels draagt, zoo als Geelborstje, Tuinzanger, Slijper, Zomerzanger, Taaimannetje, 

 Zangmeester, en waarschijnlijk nog vele andere meer 



De Duitschers kennen hem als Gelbe Spottvógel en Gartensdngér ; de Franschen 

 als Grand Pouillot en Polyglotte, en, ofschoon zijne verschijning in Engeland als 

 eene zeldzaamheid mag beschouwd worden, is hij echter ook daar als zanger 

 beroemd en als Melodious WiMow Wren bekend. 



Waar tuinen zijn, daar hoort men ook den Kersendief. Zoodra de natuur 

 weer tot leven is teruggekeerd en de bloesem voor jonge bladeren plaats maakt, 

 komt deze zanger tot ons over en verkondigt zijne tegenwoordigheid door vrolijk 

 gekwetter en liefelijk gekweel. Omstreeks de eerste week van Mei hooren wij hem 

 reeds in de boomgaarden, en twee of drie dagen later in de tuinen der steden; 

 als het weder warm en het groen vroeg ontloken is, zien wij hem soms nog 

 vroeger, doch nooit vóór 25 April, en ook zelden later dan 25 Augustus. Mannetje 

 en wijfje verschijnen gelijktijdig en zijn ook meestal reeds gepaard, zoodat zij 

 reeds eenige dagen na hunne overkomst beginnen te nestelen. Zij keeren gewoonlijk 

 naar eene vroeger betrokken broeiplaats terug, doch maken telkens een nieuw 

 nest, ofschoon de bouwstoffen van het oude, waarschijnlijk om tijd en moeite te 



