sparen, wel eens voor het nieuwe worden gebezigd. Hoe en waarvan het echter 

 moge zamengesteld zijn, het blijft het fraaiste vogelnestje, dat men zich kan 

 voorstellen: een waar model-nest. Keurig net, juist afgemeten, zuiver van omtrek 

 en lijnen, en zoo glad als ware het met eene schaar bijgeknipt; daarbij uit zacht 

 groen mos, worteltjes, haar en spinnewebben vervaardigd, en met de rozeroode 

 eitjes er in, ziet het er uit als, ja, als geschilderd. Dit fraaije nestje ligt op en 

 tusschen takjes van heesters, vooral van meidoorn en vlier, of in vruchtboomen 

 in boomgaarden, meestal 5 a 13 voet boven den grond, veilig in het groen ver- 

 borgen. 



Het aantal eitjes is 4 a 6; zooals we reeds zeiden, zijn ze licht rosé, en 

 over de geheele schaal met bruine stipjes als besprenkeld. Het wijfje wordt nu 

 en dan door haar luidruchtigen gemaal in het broeijen afgelost, doch deze zit 

 liever op de takken, dan op het nest, hoe schoon dit ook zij, en hij schijnt dan 

 ook slechts fatsoenshalve zijn deel in 't broeijen te nemen; althans, zoodra hij 

 zich op 't nest heeft neergezet, is zijn vrolijk liedje uit, en geen noot laat hij 

 meer hooren. 



Eenige jaren geleden ontdekte ik een nest in een perenboom, langs eene 

 doornheg; het was de laatste boom uit den boomgaard en stond ook min of meer 

 afzonderlijk; de heg stond eenige voeten hooger, zoodat ik door het dunne struik- 

 gewas op het nest van den Kersendief kon zien, zonder door den broeijenden vogel 

 bemerkt te worden. Dit hoekje werd ook door een mijner vrienden bezocht, en 

 wij gingen er beurtelings heen, en deelden elkander de door ons waargenomen 

 bijzonderheden mede. Mijn vriend had op zekeren ochtend opgemerkt, dat de 

 ouden op en langs den grond heen en weer vlogen, en dat, naar het hem toe- 

 scheen, hunne jongen uit het nest gevallen waren. Wij hadden echter geen toe- 

 gang tot den boomgaard , en konden dus de zaak niet verder onderzoeken ; doch 

 dienzelfden dag ging ik er zelf heen en bemerkte nu, dat het nest nog op dezelfde 

 takjes lag en dat een der ouden er op zat. Onze opmerkingen waren dus eenig- 

 zins tegenstrijdig, en toch hadden we beiden goed gezien. Tegen den avond, toen 

 de landlieden waren vertrokken, kropen we door de heg, en zagen nu twee 

 doode jongen op den grond liggen. Wij namen hierop het nest in bezit, en vonden 

 er een grooteren jongen vogel in. Beide ouden vlogen ons eenige schreden na, 

 en bewezen door hun klagend geluid, dat het verlies van den nog eenig overge- 

 blevene hun zeer ter harte ging. Toch hadden wij den armen ouden eene groote 



