te fluiten; zoodra dan ook deze zich liet hooren, bootste ik zoo goed mogelijk 

 zijn lokgeluid na, en bemerkte dat de vogel steeds nader kwam; op eens verscheen 

 de nieuwsgierige zanger in het bloemhek, en was weldra, na eenige sprongen 

 door de bloemen gemaakt te hebben , op een der lijmtakjes vastgeraakt en 

 gevangen. De Kersendief is trouwens de eenige der bij ons levende vogels, die 

 zich op zoodanige wijze laat verschalken. 



In tropische gewesten kan men vele vogels op nog eenvoudiger wijze bemag- 

 tigen, door ze alleen na te fluiten en daarbij met een lijmstokje in de hand 

 gereed te staan, om daarmede, zoodra de nieuwsgierige vogels in het bereik 

 gekomen zijn, hun even een tikje te geven. Men kan den Kersendief ook in 

 knipkooitjes vangen, met levende meelwormen of eene groote vlieg als lokaas. 

 Zoodra er een gevangen is, moet men zorg dragen, dat hij onmiddellijk m eene 

 daarvoor in gereedheid gebragte kooi opgenomen en in een rustig hoekje geplaatst 

 wordt, in eene stille kamer, waar vooral niet mag gerookt worden. Miereneijeren 

 en stukgeknipte meelwormen moeten reeds op den bodem zijner nieuwe woning 

 gereed liggen. De meest geschikte plaats voor de kooi is vóór het raam, als zich 

 daar een bloemhek bevindt of als het zoo hoog gelegen is, dat de gevangen 

 vogel niet. door het verkeer met de buitenwereld gestoord wordt. Na eenige 

 oogenblikken aarzelens begint hij dan het smakelijk maal op te pikken , en zet zich 

 vervolgens op een der ruststokjes neer. Eet hij echter niet, en zet hij de veeren 

 uit, dan geve men hem maar liever dadelijk de vrijheid weder; want dan is het 

 zoo goed als zeker, dat hij het slechts weinige uren meer in de gevangenschap 

 kan uithouden. Toont hij daarentegen lust in de hem voorgezette spijs , dan geve 

 men hem gedurende de eerste drie of vier dagen alleen insectenvoêr, en menge 

 er van lieverlede gehakt ei met beschuitkruimels en later het voor den Nachtegaal 

 opgegeven voeder door. Versche bezien, of wat zoete witte wijn in zijn drink- 

 water, zijn hein even aangenaam als noodig. Na den ruitijd (September) 

 brenge men hem in een warm vertrek of, nog beter, in de broeikas of oranjerie; 

 koude en een langdurig vochtige atmospheer zijn, even als tabaksrook, voor 

 dezen vogel doodelijk. Zelden houdt men hem langer dan één zomer. Heeft men 

 dan ook geen gelegenheid om dit lieve diertje voor den winter eene geschikte 

 localiteit te bezorgen, dan geve men het liever in het vroege najaar de vrijheid 

 terug, daar het anders zeker den dood te gemoet gaat. 



