DE KIETZANGEE. 



CALAMOHERPE ARUNDINACEA. 



De hier afgebeelde vogel wordt, wegens zijne bijzondere overeenkomst in 

 kleur en verdere eigenschappen met den Grooten Karekiet (C. turdoides), door 

 sommigen ook Kleine Karekiet genoemd. Ik heb echter gemeend, dien naam veeleer 

 te moeten toekennen aan de Gestreepte soort (C. phragmitis), en wel omdat deze 

 in zang en levenswijze nog meer, dan de hier afgebeelde soort, met den Grooten 

 Karekiet overeenstemt. Ook de Engelsche ornithologen hebben de Groote met de 

 Gestreepte soort te zamen gebragt en de eerste de Greater ledge warbler, de 

 tweede Ledge warbler genoemd. 



Men vindt den Rietzanger — de later ingevoerde lange lijst van synoniemen 

 wenschen we hier niet op te sommen — ook als Calamodyta strepera en Acroce- 

 phala arundinacea beschreven. 



De Rietzanger, dien we bij de beschrijving van den Oeverzanger reeds vermeld 

 hebben, leeft, behalve aan onze nog overblijvende meren, ook in het riet langs 

 kanalen en slooten, doch broeit steeds in het riet en meestal in het digtste gedeelte 

 der rietbedden. Gedurende den broeitijd verlaat hij die plaatsen zelden; doch vóór 

 en na dien tijd ziet men hem ook langs het water in wilgen en elzen, of nabij 

 den grond in het hooge gras. Onder het wegtrekken bezoekt hij ook drooge 

 streken, en wordt dan dikwijls in tuinen of op bouwlanden waargenomen. Hij 

 komt ongeveer veertien dagen vóór den Oeverzanger, en blijft ook eenige dagen 

 langer dan deze. 



Zijn nest hecht hij aan het riet, namelijk aan drie of meer stengels, vast, en 

 stelt dit op nagenoeg gelijke wijze zamen, als dat van den Grooten Karekiet. Hij 

 begint reeds in de eerste helft van Mei den nestbouw, en legt de eerste bouw- 

 stoffen, mosdraden, wier en gras, op 3 a 5 voet boven de oppervlakte van het 



