water aan. Na 15 a 20 dagen is zijn woning gereed, doch ze ligt dan meestal 

 een halven voet hooger, dan tijdens haar aanvang, daar zij natuurlijk, gedurende 

 hare voltooijing, tegelijk met het groeijende riet, gerezen is. Dit nest heeft den 

 vorm van dat van den Grooten Karekiet, doch is veel kleiner en zelden zoo net 

 afgewerkt. De eijeren, die echter geringe afwijkingen van grondkleur aanbieden, 

 zijn, wat kleurteekening betreft, aan die van zijn grooteren soortverwant gelijk, 

 doch kleiner. Omstreeks het einde van Mei of het begin van Junij komen de 

 jongen te voorschijn, die reeds na 15 a 18 dagen uitvliegen, doch nog tot het 

 einde van Julij in het riet blijven. 



Het is zeer moeijelijk, de jongen, als zij eenmaal vliegen, te ontdekken, 

 daar zij, bij den minsten schijn van gevaar, als muizen naar beneden en tusschen 

 het riet in verschillende rigtingen wegschieten, terwijl de ouden hun kroost 

 waarschuwen door een scherp en schielijk herhaald vchè — chè", een nijd of angst 

 verradend geluid, dat wel wat naar den loktoon van den Nachtegaal gelijkt. Ik 

 heb echter dikwijls gelegenheid gehad, hen uren lang van nabij gade te slaan, en 

 mijne tegenwoordigheid scheen hen op 't laatst niet hinderlijk te zijn; alleen 

 hielden zij een wakend oog op mijne bewegingen. Nooit zag ik de ouden, of zij 

 zongen en kweelden; alleen onder het voederen der jongen hielden zij zich stil; 

 doch naauwelijks was hun snavel door het hongerige kroost geledigd, of voort 

 vlogen zij en hieven onmiddellijk weer hun vrolijk gekwaak aan. 



Het is ook zeer moeijelijk, hun geluid duidelijk te vernemen, daar men er 

 meestal velen tegelijk of den zang van andere vogeltjes er tusschen hoort. Ik meen 

 echter te kunnen verzekeren, dat beide ouden zingen; ik merkte althans op, dat 

 twee voorwerpen, die telkens hunne jongen kwamen voeren, gelijktijdig zongen 

 en zwegen; er waren toen geen andere Rietzangers in hetzelfde, rietbed, en ik 

 ben er zeker van, dat beide zingende vogels gepaard waren; want zij kwamen 

 digt langs mijne boot en schoten beiden gelijktijdig naar hun nest, waarbij ik 

 hen geen oogenblik uit het oog verloor. 



Brehm zegt, of liever, maakt de geestige onderstelling, dat de Rietzangers 

 geen andere zangmeesters hadden, dan de kikvorschen. Nu, als dit zoo is, dan 

 hebben de kleine zangers hunne lessen zeer ter harte genomen; want zij over- 

 treffen hun meester zoowel in kracht als in welluidendheid van zang. Men hoort 

 hen zelfs bij nacht, zelden echter gedurende het midden van den dag, doch 

 Wel nog laat in den namiddag. Tegen zonsopgang zijn zij het meest tot zingen 



