De Koperwiek is schuw, wild en schrikachtig, en wordt zelden een goede 

 kooizanger. Ik heb er dan ook nimmer een in gevangenschap hooren zingen, 

 hetgeen wel daaraan zal zijn toe te schrijven, dat bijna niemand haar levend 

 wenscht te houden. In Rusland, waar men de jongen opkweekt, en waar dien ten 

 gevolge deze soort veel in kooijen wordt gezien, prijst men haar als zangvogel 

 even hoog, als wij onze Zanglijster. 



De tegelijk met andere trekkende Lijsters in strikken gevangen Koperwieken 

 worden hier te lande, even als de Kramsvogels, gegeten; haar vleesch is echter 

 bitter en droog, en als voedsel van weinig nut; men eet ze ook trouwens meestal 

 slechts uit smulzucht, en maakt dan zich zelven diets, dat men er een uitstekend 

 lekkerbeetje aan heeft. 



