DE DUOPIEPEK. 



ANTHUS CAMPESTRIS. 



Onze Piepers bewonen, al naar gelang van de soort, waartoe zij behooren, 

 bepaalde localiteiten , of beter gezegd, elk dezer soorten houdt zich bij voorkeur 

 in bepaalde streken op; vandaar dat men ze te regt heeft kunnen onderscheiden 

 als Gras- of Veldpiepers, Water- of Oeverpiepers, Boompiepers en Duin- of Zand- 

 piepers. Dit is zeer opmerkenswaardig, daar deze in levenswijze zoozeer van 

 elkander afwijkende soorten in kleur zoo sprekend gelijk zijn, iets dat ten opzigte 

 van andere vogelfamiliën bij minder verwante soorten geenszins in die mate het 

 geval is. 



Men vindt den Duinpieper vooral in zandvlakten, op duinen of op drooge, 

 met verdord gras bedekte gronden. De kleuren van zijn volmaakt vederkleed 

 hebben dan ook bijzonder veel overeenkomst met die van den grond, waarop hij 

 leeft. De overige bekende soorten zijn allen duidelijk gevlekt en gestreept; doch 

 de Duinpieper maakt hierop eene uitzondering en is alleen in zijn onvolkomen 

 kleed aan de overige Piepers gelijk. Op uitgestrekte zandvlakten of op de drooge 

 gronden van vulcanische eilanden is deze soort iets rooder, in meer grasrijke 

 streken daarentegen gewoonlijk wat graauwer van tint. Op de Kanarische eilanden 

 is zij ook iets donkerder aan de onderdeden. 



Behalve gematigd en Zuid-Europa, bewoont deze soort een groot gedeelte 

 van Azië , waaronder nagenoeg geheel Britsch-Indië , waar zij broeit ; verder het 

 geheele noordelijk gedeelte tot Palestina. 



Er bestaat bij deze vogels geen uiterlijk zigtbaar verschil tusschen de seksen; 

 alleen is het wijfje iets kleiner. De jongen hebben de veeren der bovendeelen 

 licht gerand , de vleugelpennen breed , met licht zandkleurig geel gezoomd ; 

 krop en borst duidelijk gevlekt, en de oogstreek duidelijker dan bij de ouden. 



