DE GKOOTE PIEPEK. 



ANTHUS RICHARDI. 



De Groote Pieper, ook Richards Pieper en, o. a. in sommige streken van 

 Braband, Zandleeuwerik genaamd, en ook onder den wetenschappelijken naam van 

 Corydalla Richardi beschreven, wordt, met eenige verwante soorten, als van de 

 eigenlijke Piepers verschillend beschouwd, zoodat hij, althans volgens de tegen- 

 woordige schrijvers, een nieuw geslacht uitmaakt. De snavel van dezen vogel is 

 dan ook een weinig krachtiger, de nagel van den achterteen langer, dan die der 

 overige Piepers. 



Deze vogels verschillen, al naar het klimaat of den grond waarop zij leven, 

 zeer opmerkelijk in grondkleur van gevederte, zoodat zij, even als de Leeuwerik- 

 achtige vogels, nu eens met eene rosroode, dan weder met eene zandkleurige tint 

 worden aangetroffen. 



Het mannetje is doorgaans iets grooter dan het wijfje. De jongen verschillen 

 van hunne ouders door de duidelijk witte randen aan al de vleugel- en staart- 

 veêren; bij hen is rug en borst meer gevlekt, bij de ouden gestreept. 



Deze soort bewoont gematigd- en Zuid-Europa, is echter zeldzaam in Spanje, 

 doch zeer algemeen in het Zuid-Oosten van ons werelddeel. Zij wordt ook in het 

 Himalaya-gebergte, in geheel Engelsch-Indië , Centraal-China en ook in Ceylon 

 aangetroffen, doch is in Afrika, voor zoover bekend is, nimmer waargenomen. 



Bij voorkeur houden zij zich op zand- of grasvlakten, heidevelden en in het 

 gebergte op. Gedurende den zomer leven zij gepaard, en na den broeitijd bij 

 troepjes van 5 a 8, terwijl zij in het najaar Zuid- of Oostwaarts trekken. 



Zij broeijen op den grond, in kloven of ondiepe holten, tusschen steenen, onder 

 neergeworpen hakhout of takkebossen, of, zoo als dit in Indië is opgemerkt, 

 onder het vuilnis, dat in plantages en op suiker- en maïsvelden in een afgelegen 

 hoek op den grond wordt afgezonderd. 



