Het nest is zeer eenvoudig uit grashalmen en worteltjes in elkaêr gewerkt. 

 Elk broeisel bevat 4 a 6 blaauwachtig of grijsachtig witte, donkergrijs en bruin 

 gestipte eijeren. 



In Engelsch-Indië worden , volgens Jerdan , deze vogels met netten gevangen en 

 op de markten der steden onder den naam van Ortolanen verkocht, om, even als 

 dezen, gebraden en door smulbroêrs gegeten te worden. Andere ornithologen 

 beweren daarentegen, dat de zoogenaamde Ortolanen tot eene kleine Leeuwerik- 

 soort behooren, welke aldaar menigvuldig voorkomt, terwijl, zoo als overigens alge- 

 meen door de Engelsche kolonisten wordt aangenomen, de Groote Pieper er 

 slechts toevallig en in geringen getale voorkomt. 



Hier te lande is deze vogel schaarsch en veel minder algemeen, dan in 

 België. In de provincie Noord-Braband vindt men hem nu en dan in de heide- 

 vlakten en wordt hij, hoe verder men Zuidwaarts trekt, van lieverlede menig- 

 vuldiger. Eenige jaren geleden moet hij in de nabijheid der vestingwerken van 

 Antwerpen zeer talrijk zijn geweest; althans in verschillende vogelcollectiën vond 

 ik op bijna al de aan de huiden gehechte etiquetten Antwerpen als plaats van 

 afkomst vermeld, met de dagteekening van September en October 1869 of 1870; 

 later vernam ik dan ook, dat juist omstreeks dien tijd vogelaars nabij de vesting- 

 werken eene groote menigte «vreemde Leeuwerikken" gevangen hadden. 



Be zang van het mannetje bestaat in een kort en schielijk voortbrengen van de 

 syllaben: vriek, riek, riek, pit, pit, pitriek-pitriek'" . Het klinkt echter zeer helder 

 en levendig en kan reeds van verre gehoord worden. Onder het voortvliegen 

 roept hij: » wiet-ziep" , de laatste syllabe zeer schelluidend en gerekt. 



Beze vogels komen op onze na- en voorjaarsmarkten onder en gelijktijdig met 

 de Leeuwerikken voor, ofschoon niet met de vroege of zoogenaamde Winter- 

 leeuwerikken, die reeds in Februarij te koop worden aangeboden; de Groote 

 Pieper wordt zelden vóór het einde van Maart of het begin van April gezien. 



Men kan ze in gevangenschap in de voor Leeuwerikken geschikte kooijen 

 houden , en op gelijke wijze als deze vogels behandelen. Zij eten gaarne kleine 

 sprinkhanen en oorwormen, worden zeer mak, doch blijven niettemin hun leven 

 lang schrikachtig. Zij zijn, even als alle andere Piepersoorten, zeer oplettend, 

 doch zingen, in gevangen staat, zeer zacht of in het geheel niet. 



