DE GKASPIEPER. 



ANTHUS PRATENSIS. 



De verschillende soorten van Piepers vcrtoonen zoo veel onderlinge overeen- 

 komst, in kleur zoowel als in gewoonten, dat, wanneer men de beschrijving van 

 ééne soort gegeven heeft, nagenoeg alle bijzonderheden, der geheele familie eigen, 

 zijn aangegeven. Nu we reeds den Boompieper breedvoerig behandeld hebben, 

 blijft ons dan ook weinig belangrijks meer mede te deelen ten opzigte van den 

 Gras-, Grooten en Duinpieper, dan alleen, dat de hier afgebeelde hoofdzakelijk op 

 het weiland of grasveld, en de twee laatstgenoemden meer op zandvlakten leven. 



De Graspieper verschilt echter in zijne kleuren en verkleuring aanmerkelijk 

 van den Boompieper , namelijk in bijzondere jaargetijden ; want alleen 's winters 

 dragen deze twee soorten een zoo op elkaêr gelijkend vederkleed ; des zomers is 

 de Graspieper steeds groener van kleur en heeft hij de streep boven het oog 

 duidelijker. In alle jaargetijden is hij echter blanker aan de keel, althans in 

 gematigd Europa ; want men vindt in het Oosten en Zuid-Oosten van ons 

 werelddeel bruinere rassen, wier kleur met die van den Boompieper zeer over- 

 eenkomen. Gewoonlijk is de Graspieper kleiner dan al de overige Europesche 

 soorten; doch bij alle Piepersoorlen verschillen de individuen aanmerkelijk in 

 grootte. 



Bij nadere beschouwing echter zijn deze twee anders zoo gelijke soorten 

 gemakkelijk te herkennen aan den vorm der nagels ; bij den Veld- of Gras- en 

 bij den Roodhalspieper (Anthus cervinus), uit het Zuid-Oosten van Europa, zijn 

 namelijk de nagels regter en, vooral die van den achterteen, veel langer. De 

 Boompieper heeft buitendien een zwaarderen snavel en meer afgeronde vleugels, 

 waarvan de derde en vierde de langste zijn; bij de overige soorten daarentegen 

 zijn de tweede, derde en vierde van gelijke lengte en tevens de langste. 



