van het water en bouwen zij hunne nesten, meestal 10 a 20 voet boven het 

 water, aan de overhangende takken, doch nestelen zij ook zeer dikwijls hoog in 

 den boom, vooral als deze langs sterk stroomende of bevaarde rivieren gelegen zijn. 



Het wijfje dezer soort is donker groenachtig bruin op de bovendeelen en 

 vrij duidelijk gevlekt, daar elke veder een lichteren rand heeft; borst en zijden 

 heeft zij groenachtig, staart en vleugelpennen bruinzwart, het overige ligchaam, 

 namelijk keel, buik en stuit, flets geel. De jongen zijn veel lichter van geel, 

 duidelijker gevlekt, en hebben donkere oogen en een bruinen bek. 



Het nest is gewoonlijk zeer groot en gelijkt naar dat van onzen Wielewaal , 

 doch heeft eene kleinere opening , welke soms min of meer op zijde is aangebragt. 

 Dikwijls hangt het nest zeer laag aan de takken, doordien het onder het broeijen 

 verzakt en de vier of meer hechtpunten langer worden of uitrekken. De bouw- 

 stoffen zijn ook buig- en rekzamer dan die, welke de Wielewaal gebruikt; zij 

 bestaan hoofdzakelijk uit vlasdraden, haarachtige aanhangsels van palmen, wortels, 

 insectenweefsels en veeren. Het. eenige nest, dat ik ten onderzoek verkrijgen kon, 

 herinnerde mij, wat vorm en bouw betreft, aan een Staartmeezennest in 't groot, 

 doch met eene wijdere, boven aangebragte opening. De eijeren — men vindt er 

 4 a 6 in een broeisel — zijn licht blaauwgroen (na eenige dagen broeijens 

 worden ze nog veel lichter), met roode en purpere vlekken, en gelijken veel 

 naar die van onzen Grooten Karekiet (Cal. turdoïdes). Naar men zegt , broeit deze 

 soort tweemaal 'sjaars, de Baltimore-vogel uit Noord-Amerika daarentegen slechts 

 éénmaal. 



Het voedsel dezer vogels bestaat uit allerlei vruchten, zoo als bananen, oranje- 

 appelen en allerlei bezien. Zij zijn ook insecteneters, doch nuttigen alleen weeke 

 larven, spinnen en vlinders. 



Hun gezang is zeer eenvoudig, doch helder en vrolijk; hun geroep klinkt 

 als »oeiek-wiek, oeiek-wiek". Als zij boos worden of zich over iets verwonderen, 

 schreeuwen zij, even als onze Spreeuwen: »ègr-è". Zij kunnen ook de geluiden 

 van andere vogels nabootsen. Zoowel in hun zingen als in hunne overige 

 , gewoonten vertoonen zij een zeer speelzieken en levendigen aard. Niet zelden 

 .vereenigen zij zich bij troepen; om onophoudelijk van het eene dier naar het 

 andere te vliegen , ten einde dit door hevig geschreeuw op te jagen. Zoodra een 

 hunner iets bijzonders ontdekt, is spoedig het geheele woud in rep en roer; 

 want onmiddellijk komen dan zijne makkers, steeds tot plagen bereid, uit hunne 



