schuilhoeken te voorschijn, en schreeuwen en tieren zoolang totdat het door hen 

 aangerande dier of voorwerp de vlugt neemt of verwijderd wordt. Een staaltje 

 hiervan verhaalt een vogelverzamelaar uit Jamaica. Op zekeren avond had hij 

 toevallig zijn stroohoed op eene heg langs de plantage laten liggen; den daarop 

 volgenden ochtend was het geheele terrein rondom zijn huis door Troepialen in 

 beslag genomen; zij vlogen rondom den hoed, bleven er boven fladderen, en 

 maakten zulk een getier, dat de geheele zwarte bewoning der plantage kwam 

 toeloopen, om te zien wat er gaande was. Bij nader onderzoek bleek nu, dat een 

 der vogels toevallig eenige zijner staartveêren in eene scheur van den hoed, ('t was 

 een oude) tusschen het stroovlechtsel had laten steken, hetgeen bewees, dat 

 de nieuwsgierige bezoekers het verdachte voorwerp reeds van zeer nabij onder- 

 zocht hadden. Toen de hoed weer op het hoofd zijns eigenaars geplaatst werd , 

 schenen de vogels zich te herinneren, dat zij zoo iets wel eens meer hadden 

 gezien, en er eigenlijk niets bijzonders aan was; althans binnen eenige minuten 

 was de geheele vlugt verdwenen. 



Men brengt deze vogels dikwijls levend naar Europa, en men ziet ze dan 

 ook geregeld in de groote steden van Portugal en Engeland. Zelden echter ziet 

 men de wijfjes in gevangen staat. De gemiddelde prijs is f 20 voor het mannetje 

 van alle bekende soorten. Eenige maanden geleden kocht ik er een voor een 

 bagatel, maar het dier verkeerde ook in zoo erbarmelijken toestand, dat de 

 verkooper bij slot van rekening nog goede zaken had gedaan. Het arme dier 

 was nagenoeg geheel kaal geruid en bibberde van kou , ofschoon het nog zomer 

 was; zijne oogen stonden echter goed, en daarom verwachtte ik eene spoedige 

 beterschap. Langzaam aan kwamen kan ook de veeren weer te voorschijn; de 

 vogel werd mak en begon te fluiten, at vreeselijk veel gedurende de eerste twee 

 weken, maar was na ongeveer twee maanden zoo goed als iedere andere kooi- 

 vogel. Ik voerde hem met kruimels brood en gehakt ei, gekookte krenten of 

 rozijnen, kersen, peren en allerlei bezien; brood met vruchtengelei of een stukje 

 gekookte aardappel at hij gaarne; ook meelwormen en miereneijeren kreeg hij nu 

 en dan onder zijn ander voedsel; de eerste pikte hij meestal uit de hand, of hij 

 speelde er meê door ze in zijn drinkwater te doen verdrinken. Daar de vogel 

 echter weder aanleg tot kaalworden vertoonde, plaatste ik hem in de zonnewarmte 

 in eene ruime volière, groot genoeg om er in te kunnen vliegen (hetgeen steeds 

 het ruijen en aangroeijen der veeren bevordert) ; doch ongelukkig was die kooi 



