DE BIJSTGOKS. 



DOLIGHOUYX ORYZIVORUS. 



Terwijl het oostelijk gedeelte der oude wereld een vogel bezit, die hoofdza- 

 kelijk de rijstvelden bezoekt, zich dit graan tot voedsel kiest en onder den naam 

 van Rijstvogel bekend is, vinden wij ook in Amerika eene zeer zonderling 

 gevormde, evenzeer als schadelijk te boek staande vogelsoort, welke nagenoeg 

 dezelfde levenswijze leidt en met denzelfden naam wordt aangeduid. De rijstvel- 

 den van Noord-Amerika worden namelijk door talrijke zwermen dezer vogels 

 bewoond, die daar even ongaarne gezien worden, als de Padda of Rijstvogel in 

 Oost-Indië. Niet alleen toch berooven zij de halmen van hunne korrels , maar zij 

 eten ook de jonge scheuten, zoodra die slechts eenige duimen boven den grond 

 gekomen zijn ; daarbij hebben zij de gewoonte om rijpe korrels naar buiten te 

 drijven en den aldus geledigden halm verder onaangeroerd te laten, zoodat de 

 aangerigte schade niet onmiddellijk zigtbaar wordt. 



De planters noemen dezen vogel Rice-bird, Rice-bunting en, naar zijn geluid, 

 Roblink of Robbelink. Ik heb hem Rijstgorst genoemd , omdat zijn snavel vrij wel 

 op dien der Gorzen gelijkt. Eigenlijk is hij een geheel op zich zelf staande vogel, 

 en, zoo we hem al met andere vogelsoorten vergelijken wilden, dan heeft hij 

 evenveel van de Gorzen of Muschgorzen als van de Troepialen; inzonderheid heeft 

 het mannetje nagenoeg dezelfde kleuren als dat van de laatstgenoemde vogelsoort, 

 terwijl de jongen en de wijfjes dermate op die der Gorzen gelijken, dat men ze 

 moeijelijk van elkaêr kan onderscheiden. 



Des zomers draagt het mannetje een vederkleed, geheel van dat zijner weder- 

 helft verschillende; doch die fraaije kleuren moet hij reeds na drie of vier maan- 

 den verliezen, iets dat bij de Troepialen nimmer, bij de Gorzen slechts ten op- 

 zigte van eenige soorten het geval is. In zijn winterkleed is hij, even als de wijf- 



