dat de Diamantvogel zich in het nest van den Arend binnendringt er voor zich 

 zelf een hoekje uitzoekt, en dit met vederen, pluis en haar, tot een warm ver- 

 trek , in den woning van dien grooten heer , weet in te rigten. Daar ook de Zebra- 

 vink, in gevangenschap het liefst in mandjes of tusschen takkebossen nestelt, is het 

 niet onwaarschijnlijk dat hij in den natuurstaat eveneens in arendsnesten kruipt. 

 Het nest van dit vogeltje is echter nooit hangend, of in opene plaatsen aangelegd, 

 doch steeds verborgen. 



Het mannetje is door zijne heldere kleuren, geringe gróótte en natuurlijke 

 tamheid, een onzer liefste kooivogeltjes. Bijgaande afbeelding stelt hem op natuur- 

 lijke grootte voor. Het wijfje is fletser gekleurd en de geelroode oorvlek ontbreekt. 

 De jongen in het eerste vederkleed zijn geheel muisvaal op de bovendeden, met 

 licht grijzen borst, geelachtig witten buik en vuil rosse zijden, zonder de witte 

 vlekjes. De oorstreek is roodachtig grijs, de zwarte vlek langs het oog slechts 

 onduidelijk vertegenwoordigd; de pooten zijn licht vleeschkleur, de snavel donker 

 hoornbruin. 



Het is een zeer opmerkenswaardig verschijnsel dat bij deze vogeltjes een zoo 

 kennelijk verschil tusschen de seksen bestaat, daar bij bijna alle overige aan haar 

 verwante vogelsoorten dierzelfde luchtstreek de seksen niet verschillen. 



De Zebravink voedt zich met graszaad, bloesems en insecten; harde zaden 

 eet hij niet, zelfs in gevangenschap is het noodig dat men harde zaden, zooals 

 hennipzaad, eerst kneust alvorens men ze toediene. 



Het broeijen dezer vogeltjes in de volière, gaat met weinig moeijelijkheden 

 gepaard. De kooi behoeft slechts groot genoeg te zijn, om bij hen de lust tot nest- 

 bouw aan te wakkeren. Het is echter noodig hen hierin verder ter hulp te komen, 

 daar anders het broeisel ligt verloren zou gaan. De volière moet in eene voor 

 den wind beschutte plaats worden aangerigt en zooveel mogelijk met het front 

 naar het zuiden gekeerd zijn. Eene groote kooi, ongeveer vier voet hoog en 

 breed en twee tot drie diep , die buiten het huis geplaatst en 's nachts overdekt 

 wordt, is reeds voldoende. Tegen de wanden of langs het geheele traliewerk, 

 bevestige men kleine mandjes , met eene zijdelingsche opening ; kleine houten 

 kastjes of sleenen kruikjes (mits daartoe expresselijk vervaardigd) zijn even doel- 

 matig; alleen zorge men dat er eene ruimte in overblijft, groot genoeg om een 

 nest in te kunnen aanleggen. De bouwstoffen moeten in een bak of mand geplaatst 

 of anders op den bodem neêrgestrooid worden; hooi, haar, vooral koehaar, 



