weinig meer ovaal en heeft de opening steeds op zijde. In vele gevallen echter is 

 het nest zoo luchtig gebouwd, dat de ouden door het harde gras heen in alle 

 rigtingen naar binnen kunnen sluipen, zonder daardoor het nest uit elkaêr te 

 schuiven. Dit is vooral het geval als het nest tusschen perpendiculaire takken is 

 geplaatst; want dan blijft de groote hoeveelheid los gras, die er bovenop aan- 

 gebragt wordt, tusschen de takken liggen. De eijeren — het aantal daarvan in 

 één broeisel wisselt van 5 tot 9 af — zijn meestal ongevlekt en wit, soms met 

 eenige lichtroode stipjes aan de stompe zijde. Beide ouden broeijen, en het 

 mannetje kruipt 's nachts mede naar binnen. 



Het uiterlijk verschil tusschen de beide seksen is zeer gering: het wijfje onder- 

 scheidt zich van het mannetje alleen door de iets lichtere nuance van het rood, 

 en door het meer blanke van hare onderdeden. De jongen zijn nagenoeg aan de 

 ouden gelijk, doch zijn te herkennen aan hun bruinen snavel, aan de nog ondui- 

 delijke streep boven de oogen, ~ en aan de lichte randen hunner stuitveêren, 

 welke bij de ouden geheel bruinzwart zijn. 



Even als het Fazantje, broeijen deze vogels ook in de volière, in houten 

 bakjes, in teenen korfjes of in hunne eigen nesten, welke zij uit allerlei planten- 

 vezels en zachte stoffen tusschen de takken der heesters bouwen. Kleine zaden, 

 muur- en kruiskruid, meelwormen en kleine kevers zijn voor hen het meest 

 geschikte voedsel. 



Behalve de Fazantjes, komen er nog verschillende vogels uit Afrika tot ons 

 over, welke, ofschoon op zeer ongeregelde tijden, toch nu en dan verkrijgbaar 

 zijn en, even als beide hier genoemde soorten, met den naam van Fazantjes be- 

 stempeld worden. Onder dezen vinden we het Kaapsche Fazantje, soms ook, om 

 zijn half zwarten, half rooden snavel, «Amsterdamsen weeskind" genoemd (even 

 als wij zekeren nachtvlinder, de Nodua nupta, wegens dezelfde kleuren aan de 

 ondervleugels, «weeskinderen" noemen). Dit vogeltje bewoont Natal, Kafferland 

 en Mosambique, komt ook in Benguela, Mossamedes en het binnenland van 

 Afrika voor, en is in de wetenschap als Estrelda melanola, Estr. Dufresneï, Eslr. 

 melanogenys en Amadina neisna beschreven. Het komt in vele opzigten met hef 

 Goudborstje (Pythelia subflava) overeen en is, welbeschouwd, meer aan dit 

 vogeltje verwant, dan aan de Fazantjes. Het mannetje heeft den bovenbek zwart, 

 de onderkaak helderrood, bovenkop en achternek graauw, wangen en kin zwart, 

 rug en schouderveêren olijlbruin of groenbruin, achterrug, stuit en bovenstaart- 



