DE JAKOBIJN. 



MUNIA MALAGGA. 



De hier afgebeelde vogel wordt ook Ekstervink, Groote Domino en Bisschop 

 genoemd. De Engelsche handelaren kennen hein als Bishop en Parsonfinch, de 

 Fransche als Gros-bec-chinois. Ten opzigte van levenswijze en verdere hoedanigheden 

 komt hij geheel en al met den Mongool overeen, van wien hij zich alleen door 

 het wit aan zijne onderdeelen onderscheidt. Ook zijn vaderland is Indië tot Cey- 

 lon, doch men vindt hem niet zoo verre westwaarts, als den Mongool, die tot 

 aan het Himalaya-gebergte voorkomt. Het menigvuldigst treft men hem aan de 

 kust van Malabar aan, waar er velen gevangen en naar Europa gezonden worden. 

 De Indianen vangen hen tegen den broeitijd met knipkooitjes en slagnetjes, die 

 zij in het hooge gras of in de door deze vogels bewoonde rijstvelden neerzetten. 

 Dikwijls vangen zij er zooveel, dat de kooijen, waarin de gevangenen gestopt 

 worden, al spoedig vol geraken, en, als dan daar geen ruimte voor een enkel 

 voorwerp meer overschiet, bindt de vogelaar de pooten der nog overgebleven 

 gevangenen met een biesje vast, en bevestigt dit met een lusje aan een langen 

 stok, dien hij over den schouder draagt. Met het oog op eene zoo overvloedige 

 vangst, begrijpt men gereedelijk, dat de waarde dezer vogels in hun geboorteland 

 slechts zeer gering kan zijn; men koopt ze dan ook daar voor ongeveer 6 pence 

 (30 cents) het paar. 



De oude vogels vertoonen geen uiterlijk verschil in kleur, doch de jongen 

 zijn steeds lichter gekleurd; zij hebben het bruin der bovendeden kaneelkleurig 

 en den kop grijs, en missen den zwarten band onderaan het ligchaam nage- 

 noeg geheel. 



Men heeft ook bastaards van Jakobijn en Mongool gevangen, en het is dan 

 ook zeer waarschijnlijk, dat deze beide soorten ook in gevangen staat onderling 

 zullen voorttelen, als men ze in daartoe geschikte volières bijeenbrengt. 



