van voorbij zijn, en de zon maar even door de wolken komt kijken, terwijl het 

 weder nog koud en bar is, hooren we reeds het scherp geratel en geslijp dezer 

 vogels, en zien we reeds verliefde mannetjes om een wijfje strijden, waarbij we 

 vaak om hunne zotte bewegingen moeten lagchen: met den staart omhoog, de 

 vleugels omlaag en den kop in den nek, springt het mannetje rondom het voor- 

 werp zijner aanbidding; maar al te dikwijls krijgt hij mededingers, en dan eindigt 

 de liefdesverklaring met eene vechtpartij, waarbij de strijdende medeminnaars 

 gewoonlijk verre van hun weg geraken, terwijl een derde vrijer met de bruid 

 eene andere straat inschiet. Evenwel houden de Musschen zich bij de door haar 

 bewoonde buurt, en de wijfjes paren dan ook in den regel slechts met de 

 mannetjes uit die buurt; vreemde Musschen worden zelden in hunne omgeving 

 toegelaten. Daarenboven kennen zij elkander even goed, als straatjongens uil 

 dezelfde buurt malkaêr kennen, en, ofschoon zij 's winters elkander gaarne ont- 

 moeten, blijven zij in den paartijd ieder op een afstand. 



De eigenlijke paartijd begint echter eerst in April; dan wordt er hard aan 

 de nesten gewerkt, en het wijfje zit gewoonlijk reeds tegen het einde dier maand 

 op hare eijeren. Het mannetje komt zelden op hef nest, doch kruipt 's nachts 

 stilletjes naast zijn wijfje. De eijeren — elk broeisel bevat er 4 a 7 — verschillen, 

 naar mate van de landstreek, eenigzins van grondkleur, doch zijn steeds te her- 

 kennen aan hun verlengd-ovalen vorm, en aan de menigvuldige vlekjes en over- 

 langsche haaltjes, die de geheele schaal bedekken. De grondkleur is blaauvv-grijs- 

 achtig wit. of lichtgrijs met eene rosse tint; de vlekjes zijn bruin of donkergrijs, 

 bij sommige, vooral bij die met de rosse grondkleur, roodbruin en donker 

 purperzwart. De jongen worden door beide ouden met insecten, vooral rupsen 

 en spinnen, en ook met zaad, jong groen, brood en ander afval van de tafel 

 gevoerd. Zij blijven 17 a 22 dagen in het nest, doch worden nog lang daarna 

 door de ouden van voedsel voorzien. Meestal zitten de hongerige kinderen ieder 

 in een afzonderlijken hoek of boom, waardoor het gevaar, om gezamenlijk door 

 katten overvallen en verslonden te worden, althans eenii>ermate wordt voorkomen. 



De jongen zijn, bij die van andere vinkachtige vogels vergeleken, zeer klein; 

 hun gevederte is nagenoeg aan dat hunner moeder gelijk, behalve dat zij de 

 donkere vlekken op den rug minder duidelijk hebben. Bij de jonge mannetjes 

 komen de kleuren door langzame ruijing van lieverlede te voorschijn; zij zijn 

 echter in hun eerste levensjaar iels lichler van kleur, dan de ouden, die trouwens 



