Eersi in 1869 is de Amherst-Fazant meer algemeen bekend geworden, 

 en wel door de tusschenkomst van een in Engeland zeer bekenden fazantenkweeker, 

 mr. J. J. Stone. Er waren er vroeger levend gezien, doch deze stierven spoedig na 

 hunne aankomst en lieten geene nakomelingen achter. De in 1869 ingevoerde 

 voorwerpen echter zijn — dank zij eener zorgvuldige en kundige kweeking, 

 wel aangelegde broeiplaatsen en een goeden, belommerden grond — in 't leven 

 gebleven en hebben de aan deze onderneming ten otter gebragte moeite en 

 kosten met de meest onverwachte resultaten beloond. Al spoedig verkreeg men 

 jongen, welke met nieuw ingevoerde voorwerpen werden gepaard, en zoodoende 

 zijn deze tot op heden voortgeteeld, zoodat nagenoeg al de thans bij kweekers 

 bestaande Amherst-Fazanten afstammelingen der door mr. J. J. Stone ingevoerde 

 voorwerpen zijn. Eene zeer opmerkenswaardige bijzonderheid, ja, een feit van 

 genoegzame belangrijkheid om het tegenwoordige algemeen aangenomen systeem 

 van soortbepaling geheel en al omver te werpen, is, dat de Amherst-Fazant 

 gereedelijk met den Goudlaken-Fazant paart, en dat de uit deze vereeniging 

 voortspruitende jongen weder onderling ol met eene der beide oudersoorten voort- 

 telen. Door de laatstgenoemde combinatie verkrijgt men dus voor 3 / 4 Amherst en 

 7 4 Goudlaken, of omgekeerd evenveel Goudlaken en Amherst. Het zonderlingste 

 verschijnsel is nu, dat bij alle individuen de kleuren standvastig zijn en niet, 

 zoo als gewoonlijk met kunstproductiën het geval is, graadsgewijze, van generatie 

 lot generatie, weder tot den oorspronkelijken vader- of moedertype terugkeeren. 

 Eene even belangrijke bijzonderheid is, dat al de jongen van dezelfde qualiteit 

 volkomen gelijk gekleed zijn. Men bezit thans drie standvastige, in kleur en 

 teekening zeer verschillende rassen, namelijk: 1°. de tusschenkleuren van beide 

 ouders , 2°. voor 3 / 4 de kleuren van den Amherst en V 4 Goudlaken ; 3°. het omge- 

 keerde van deze verhouding. Binnen eenige zomers zullen we nog weder twee 

 verschillende rassen verkregen hebben, namelijk, die uit de 3 / 4 variëteiten met 

 een van beide hoofdtypen of volbloed-vogels geteeld. 



Natuurlijk trekt een zoo belangrijk verschijnsel de bijzondere aandacht van 

 alle natuurkundigen, terwijl de prachtige kleuren der verkregen rassen een even 

 sterken indruk op ieder toeschouwer moeten maken. Het is dan ook niet te ver- 

 wonderen, dat zulke nieuwe scheppingen algemeene aandacht en bewondering 

 hebben opgewekt, en dat men in zoölogische tuinen, waar deze vogels zijn ten- 

 toongesteld, steeds een aantal bewonderaars rondom hunne volières geschaard 



