ziet. En inderdaad, hoe fraai deze vogels er uitzien, kan men zich gemakkelijk 

 voorstellen: nemen we, b. v., den Goudlaken, die reeds een allerpraehtigste vogel 

 is, en brengen we daarin den witten kraag en de lichtere kleuren van den 

 Amherst, dan volgt er natuurlijk iets betooverends; want de kleuren der beide 

 ouders zijn in de bastaards niet onregelmatig door elkaêr, maar afzonderlijk en 

 geheel volgens de regelen van smaak en koloriet geschikt. 



De vier jongen, welke in den zoölogischen tuin te Londen uit een Amherst- 

 Haan met Goudlaken-Hen geteeld zijn, zien er als volgt uit: de kuif glanzig 

 rood, en nog langer dan die van beide ouders; halskraag als van den Amherst, 

 doch de donkere, schitterend bronsgroene vederranden liggen als schubben over 

 elkaêr en zijn breeder dan die van den Amherst; de oogrand en de naakte wangen 

 zacht stroogeel; het overige gedeelte van den kop en de keel metaalblaauw met 

 groenen, weerschijn; borst en verdere onderdeelen, even als van den Goudlaken, 

 helder scharlakenrood met een gelen band langs den donkeren nek ; voorrug of 

 mantel helder bronsgroen met bruin purperen glans; de rug tot aan de stuit 

 oranjegeel; stuit oranje; de bovendekveêren van den staart zeer lang, heller 

 oranje en zwart gemarmerd en donkerrood aan de punt; de twee langste mid- 

 delste staartpennen gelijk die van den Amherst, doch een weinig donkerder 

 gekleurd en iets langer dan die der ouders; vleugels en schouderveêren staal- 

 blaauw, en de groote slagpennen bruinzwart. Dergelijke bastaarden werden echter 

 reeds vroeger door den heer Vekemans, directeur van den zoölogischen tuin te 

 Antwerpen, geteeld, en hij den jaarlijkschen verkoop, die in deze inrigting 

 gehouden wordt, bragt in 1872 een mannelijk voorwerp de som van 875 francs op. 



De 3 / 4 Amherst-bastaards hebben lichtgrijze wangen met zwart en blaauw 

 geschubde rug en stuitveêren en gedeeltelijk witte bovenslaartdekveêren; het 

 rood aan de onderdeelen met wit geschakeerd, en de geheele kleurverdeeling 

 gelijkt overigens dermate op den vadertype, dat zij alleen aan de roode buikveèren 

 als bastaards te herkennen zijn. De bastaard-Hanen, tusschen beide ouders met de 

 Goudlaken-Hen gepaard, brengen echter meer de kleur van den oorspronkelijken 

 vadertype voort, dan die van den Goudlaken; want tot nog toe zijn de meeste 

 bastaarden oorspronkelijk uit Goudlaken-Hennen geteeld. Men heeft echter dezen 

 zomer (omstandigheden beletten mij, naam en woonplaats van den kweeker op te 

 geven) jongen geteeld uit den Goudlaken-Haan en de bastaard-Hen, en ook van 

 den eerstgenoemde met de 3 / 4 Amherst-Hen. Natuurlijk zullen deze jongen voor- 



