DE ROEEDOMP. 



ARDEA STELLARIS. 



Door geheel Europa en Azië, op de noordelijkste gedeelten na, alsmede in 

 Afrika tot aan de Kaap de Goede Hoop verspreid, is de Roerdomp — ook Butoor, 

 Pitoor, Putoor, Domphoorn en Reidomp genaamd — ook in ons vaderland niet 

 zeldzaam; men kent hier echter meer zijn diep, ver klinkend geluid, dan zijn zon- 

 derlinge gedaante, die, vooral wanneer de vogel in rust verkeert, niet ligt zou 

 doen gissen, dat hij tot het geslacht der Reigers behoort. 



In zijn gewoonten heeft de Roerdomp iets bijzonders, iets geheimzinnigs. 

 Zelden laat hij zich dan ook overdag zien, tenzij hij plotselings opgejaagd worde 

 uit zijn schuilplaats, waarin hij den geheelen dag vertoeft, en welke hij eerst 

 tegen schemeravond verlaat. Moerassige, met riet bewassen streken zoekt hij bij 

 voorkeur op, vooral wanneer de met riet bedekte ruimte uitgebreid en moeijelijk 

 toegankelijk is, zoodat hij het vooruitzigt heeft, daar den geheelen dag ongestoord 

 te kunnen blijven. Uit eigen beweging trouwens vliegt hij bij dag nooit rond , 

 en, zoo hij dit al moet doen, dan met iets zwaars en moeijelijks in zijn bewe- 

 gingen, gelijk een Uil in zonneschijn; en al spoedig keert hij dan terug naar het 

 digtst bewassen riet, waar men hem niet ligt meer ontdekken zal. Zendt men een 

 hond op hem af, dan klautert hij in het hooge riet tot boven de oppervlakte 

 van moeras of water, in de troostrijke meening, dat hij daar voor alle vervol- 

 ging veilig is. Evenwel schijnt de Roerdomp den dag niet met slapen door te 

 brengen; in elk geval is zijn slaap zeer ligt; althans van tijd tot tijd kan men, 

 ook bij dag, zijn geroep vernemen, of aan het geritsel van het rietgewas opmer- 

 ken, dat de vogel zich daar beweegt. Zoodra echter de zon is ondergegaan, komt 

 er meer leven in den vogel, en gaat hij er op uit om zijn voedsel te zoeken. 

 Zijn manier van zitten daar te midden van het riet is zeer eigenaardig, en meer 



