dan eens heb ik er zoo een zien zitten, dien ik aanvankelijk voor een knoest van* 

 een boom of voor een bosje gedroogde waterplanten hield. Soms houdt hij zijn 

 vederen geheel binnenwaarts getrokken; en als hij dan daar zoo zit, met den 

 kop vlak omhoog, dan kan men niet ligt gelooven, dat het een levende vogel is. 

 Maar niet altoos ziet hij er zoo bijzonder schraal en als een staak uit; zit hij 

 maar eerst rustig en gemakkelijk, dan slaat hij dikwijls de veeren uit, en, hoe- 

 wel zijn hals gebogen is, zooals de meeste Reigers dien houden, zoo bedekt toch 

 het zwaar gevederte op den hals die buiging, zoodat hij er dan als een korte, 

 dikhalzige vogel uitziet. Steekt hij echter eensklaps zijn hals omhoog, dan schiet 

 deze als uit een scheede te voorschijn, en men staat er werkelijk verbaasd over, 

 hoe hij zoo plotselings zulk een lengte kan vertoonen. 



Wanneer de Roerdomp aangeschoten of gewond is, is het nog lang geen 

 gemakkelijke taak, hem meester te worden; want hij stelt zich dan nog met de 

 meeste verwoedheid te weer, werpt zich op den rug en weet zich van snavel 

 en klaauwen als van geduchte wapenen te bedienen; zelfs heb ik eens een hond, 

 die op zulk een gewonden vogel moest aanvallen, zeer slecht van de reis zien 

 komen. 



Bij het vliegen beweegt hij zich zacht en zonder gerucht te maken, gelijk een 

 groote Uil; hij houdt dan den hals ingetrokken, zoodat hij er zeer klein uitziet, 

 en de pooten achter den staart uitgestrekt. Zijn vlugt is loom; de bewegingen 

 zijner vleugels zijn zacht en afgemeten; alleen wanneer hij plotselings uit zijn 

 schuilplaats opgejaagd wordt, rept hij zich tamelijk vlug omhoog, om echter al 

 spoedig weer neer te strijken en zich in het riet te verbergen. Bij het loopen 

 beweegt hij zich zeer rustig en bedaard, met afgemeten schreden, alsof elke 

 stap vooraf zorgvuldig berekend en overwogen ware; hij schijnt dan ook nimmer 

 te draven. Zijn lange teenen zijn uitmuntend geschikt om door het slijk te loopen 

 en door het digte rietgewas te klauteren; vandaar dat hij op plaatsen, waar 

 groote partijen ondiep, met rietgewas en planten begroeid water gevonden wor- 

 den, aanzienlijke afstanden kan afleggen, zonder tot de oppervlakte van het water 

 neer te dalen. 



Daar hij niet zeer lang van pooten is, kan hij slechts zeer ondiep water door- 

 waden; want slechts zelden dompelt hij eenig deel van den tibia onder water. 



Wat zijn geaardheid betreft, is hij ongezellig en achterdochtig jegens alle 

 vogels in zijn nabuurschap , zijn eigen soortgenooten niet uitgezonderd. Men vindt 



