44 en daarna nog eens 12) eijeren beroofd, welke alle door eene gewone Eend 

 werden uitgebroeid, en waarvan nu de jongen, op twee of drie na, in een groo- 

 ten vijver zwemmen. Natuurlijk worden dergelijke halftamme voorwerpen, zoodra 

 zij veeren en pennen krijgen, geleêwiekt (dat is, hun de vier eerste groote pen- 

 pen van een of beide vleugels afgeknipt). 



De Engelsche wildhandelaars en gastronomen geven aan Hollandsche Slob- 

 eenden boven allen de voorkeur. Vroeger werden er uit Zuid- en Noord-Holland 

 vele aan de Leadenhall market te Londen aangebragt, doch, naar ik aldaar onlangs 

 vernam, wordt, de bezending dezer Eenden telken jare minder, en laat men ze 

 nu uit Zweden aanvoeren, die echter onder den naam van Dutch Scovelers wor- 

 den verkocht. Het vleesch van eenjarige jongen overtreft dan ook dat van alle 

 andere Eenden; en ofschoon de Slobeend, wat het gewigt betreft, voor vele 

 andere soorten moet onderdoen, behaalt zij, zelfs op onze markten, een even 

 hoogen prijs. De jagers noemen ze eenvoudig Slobbers en verkoopen ze meestal 

 geplukt, misschien wel opdat zij door de zachte en heldere vleeschkleurige tint 

 van haar huid er smakelijker zouden uitzien. 



In den vijver is de Slobeend mede een zeer fraaije vogel. Al heeft de Waard 

 een wat grooten kop (waarom hij door sommigen met den bijnaam «duikelaar" 

 wordt bestempeld), het blijft niettemin een fraai gekleurde vogel, die reeds te 

 herkennen is op een afstand, waarop andere Eenden er allen eveneens uitzien. 

 Zijne witte borst doet hem bijzonder uitkomen; en als hij zich in het water 

 opheft en de vleugels droog schudt, dan vooral vertoonen zich al zijne kleuren 

 in hare volle pracht. 



De Slobeend duikt nimmer, doch zoekt haar voedsel, dat uit planten en 

 kleine weekdieren bestaat, langs den waterkant. Visch eet zij alleen als de nood 

 haar dwingt, doch vischkuit en landslakken, namelijk die zonder huisje, zijn 

 voor haar eene lekkernij. 



Voor een paar levende voorwerpen wordt van 3 tot 8 gulden, voor in het 

 najaar en in den winter geschotene 75 a 90 cents per stuk betaald. Op de Lon- 

 densche markt brengen zij nooit minder dan 3 shillings op , en omstreeks Kers- 

 mis zelden beneden de 5 shillings per stuk. 



