

40 



sibus et Jfovae HoUandiae forsan genere dislinguendae, monente cel. Drtandro, propter squamas mas- 

 culas peltatas, muticas, femineis conformes, et acervulos antherarum binos distinctos: in his porro pin- 

 nae cum rhacheos processu manifeste articulatae sunt, cum sint in reliquis vel obsoletissime articulatae 

 vel omnino decurrentes." 



Sprengelics in Sysiem. Feget. Zamias L. divisit in veras seu Americanas et desciscentes seu Africae 

 et Novae HoUandiae incolas, iUis antheras biloculares, his uniloculares tribuens; divisio sane laudanda, 

 sed character jure merito a Lehmamto (Pugill. TL p. 3.) ad errores rejectus. 



CI. Lbhmahh genus Encephalartos, species capenses et australasicas complectens, condidit (l.c), et exi- 

 miis characteribus ac iconibus illustravit. Omnes auctores hodie hoc genus recipere non dubitaverunt. — 

 Ab eo autem species Novae HoUandiae genere differre, probavi, quare Encephalartos nunc solummodo 

 speciebus austro-afris compositus est. 



Distributio geografhica. Errant auctores qui has plantas in regione capensi crescere perhibent; 

 occurrunt enim solummodo in iis Jtfricae ^ustralis tractibus,ubi Flora Capensis finitur,scil. Ericaceae, 

 Proteaceae caet. evanescunt et vegetatio incipit, cujus character potius tropicus est, calido aeri ex Africae 

 arenosis campis flante exposita; est haec Flora Cafferana. Prima Encephalartorum vestigia ex Eckloni 

 et Zeyheri testimoniis apud TJitenhage inveniuntur, ubi arborum panem promentium nomine, passim 

 exiguis in locis montanarum partium terrae caffrae inveniuntur, diremti saepe plurium milliariorum 

 intervaUis, ubi nulli exstant. Magnam messem et rarissimorum illi viri legerunt in intimo ejus terrae 

 sinu, quae ab ^imatymbis seu Tambookis incolitur. Crescunt autem nequaquam in ainpla planitie loco- 

 rum campestrium, sed montuosas regiones adamant, aUi solum saxosum, alii virgultis obsitum, alii 

 terram humo divitem praeferunt; non in glabris montibus nascuntur, sed locis densis rarisve fruticibus 

 undique circumsitis. Altissima exemplaria, 4—5 pedes alta, ibi reperta sunt. Montes quas incolunt 

 2000 pedes altae et continentur jugo 8—10,000 pedum, in Tambookis sito, quorum terra, inter orientem 

 et septentrionem interjecta, a jugis montium nive ac proceUa rigentium excurrat ad sinum Delagoa. Hi 

 terrae tractus 1800 mUliaria anglica ab urbe capensi distant. Numquam magna speciminum frequentia 

 est; aliquando tres vel plures propriores, e seminibus unius matris delapsis forsan orti (conf. de his 

 Lehmaniv 1. c. 4 — 7) (1). 



Statuendum itaque videtur inde fere a Promontorio B. Spei ad 20° lat. merid. has plantas extendi, 

 adeoque vegetationi tropicae fere annumerandas esse. »Flora, quam capensem dicere consuevimus, 

 per hanc terram pauUatim immutatur adeo, tantamque demum simili tudinem cum insulae Madagasca- 

 riae, Mascarenharum aliarumque terrarum magis remotarum floris adispiscitur, ut in singulis sive dif- 

 ferentiis, sive convenientiis eligendis haeream »(E. Meter Comment. dc plant. Africae austral. Vol. I. 



fasc. I. p. XXVIII). Idem auctor (1. c. p. XXIX.) monet in terra Tambookorum fluinina frequentissime 



nec longe orta inter coUes graminosos, alios vix ultra 500 ped., alios fere 3000 altos defluere. (Conf. 

 Florae Afrieae australioris Illustrat. monographicae ; scripsit C. G. Nees ae Esenbeck. 1841. p. IX— XX) 



Vix dubium videtur, plures adhuc hujus generis species in interioribus calidisque Africae australis 

 regionibus ad orientem et septentrionem sitis occurrere. 



Magni momenti esset, si quod e nomine unius speciei magna profecto cum dubitatione concludendum 

 putavi, revera in insula Mauritii hujus generis civis cresceret. 



Uscs. Materiam, medullae caudicum insidentem torrent incolae, tostaque vesci solent, et quomodo 

 panis exinde paretur, Thukbergius exposuit (conf. infra E. caffer). Fructus Eleutheratis pluribus 

 pabulum praebent, teste cl. Lehmann. 



Magna copia amyU e caudicibus extrahi potest. Metehds conformationem granulorum amylaceorum 

 deUneavit (JYeueste Eortschritte p. 305. Tab. VIII. fig. 2—3). 



Observatio I. Plurium hujus generis specierum organa generationis adliuc incognita sunt, quare 

 omne dubium de iis huc referendis nondum sublatum est. ]Nec omnia, quae inspexi, omnino eam confor- 



(1) Monendura plures species ab itineratoribus, Ivnga itinera in interiores regiones fncienlihus, delcclas esse. 



