45 



apicis peltati aequat iHnm baseos. Facies mperior scrobiculata, inferior, excepto apice conico, <lua- 

 bus areis inter se confluentibus antherarum pracdita, antherae valde confertae, sessUes, ovuliformes, 

 uniloculares, longitudinaliter dehiscentes, grano miliario paululum miuores. 



Conns femineus ovoideo-elongatus est, 10 ad 15 pollices longus, 5 ad 7 crassus, peduncndo breviori 

 quam masculinus innixus. Spadices dispositi circa axem 2i cenlim. crassuin, majores sunt et in quavis 

 spira numerosiores (ex. gr. novem in transversa coni sectione), corpus peltatum et pedunculatumrcferuiit, 

 cum tomento 5 cenlim. longum, quorum pedunculus 3 habet, qui angulosus est, costis acutis, medio 

 contractus, et ibi 5 miJlim. crassus, sursum incrassatus et corpus formans 4 centim. crassum in diam. 

 transverso, peltatum, quadrangulare, marginc superiore majore, rhombiforme, utrinque compressum 

 ac tectum denso tomento triticei coloris. Bhombus infra subrotunde obtusus est, et latera ejus com- 

 pressa prolongantur in uncinos, qui in summis spadicibus, quorum basis latior est, prorsus evancscunt. 

 Superior squamamm facies est inaequaliter sulcata; inferior utrinque sinu subrotundo coudit baccas 

 camosas nuces ovatas includentes. 



Frondem hujus speciei e Palmophijlacio insulae Pavouum prope Potsdamum accepi, carptam e spe- 

 cimine 2 pedes et 9 pollices alto, caudicis pcripheria 3 pedes et 7 pollices metiente, et quinquaginta 

 frondes gerente. Haec frons fcre metrum metitur, est paullo curvata; stipes centimetro crassior, 

 rhachis inferius hunc adacquans, tetragona et exsiccatione antice basi uni-, sursam bisulcata. Foliola 

 utrinque fere 110; omnia rigidissima, tota basi cum rhachi articulala et facilius solubilia, lincaria, 

 majora 9 — 10 centim. longa, in spinam duram pungentem terminata, fere 5 mill. lata, exsiccalione 

 revoluta, nervis fere decem, et inter hos in utraque pagina profunde sulcata; sed profundius et gros- 

 sius in pagina inferiore, quae glabra est; superior ad margines lanam majorem aeque ac rhachis ct 

 stipes gerens, dum reliqua superficies grisea et non S])lendens prodit, tenui pulvere furfuraceo tecta. 



In Herbar. Lehmanjni frondes cxstant juveniles nascentes, foliolis nondum perfccte explicitis. Stipes 

 rhachisque densissimo tomento fusco tecti. Foliola vernatione imbricata ita ut facies in adultis poslica 

 nunc superior sit; sed omnia secunduin longitudinem rhachi accumbenlia, pUosa, plerumque paullisper 

 curvata. 



4. ENCEPHALARTOS TRIDEJNTATUS Leiim. 



JE. Caudice cylindraceo glabro, rhachi stipiteque semiterete antice subcanaliculata, foliolis alternis, 

 superioribus suboppositis, linearibus (vigesies quinquies longioribus quam latis) rectis subfalcatisve, 

 apice inaequaliter inciso-tridentatis integerrimisve, serratnra unica subinde ad marginem inferiorem 

 supra medium accedeute, glabris, subsulcatis. 



Syn. Zamia tridentata Willdbs. Spec. plant. Tom. IV. p. 845. Emimeral. Hort. Berol. p. 1822. Persoon 

 Synops. Tom. II. p. 631. Sprevgel Syst. Veget. Tom. III. p. 908. 



Encephalartos tridentatus Lehmasn Pugill. VI. p. 13. Noh. in Otto et Dietr. Gartenzeit. 1838. p. 325. 

 Encephalartos spiralis Hort. Roterod. Nob. 1. c. p. 324. (Zamia) Herbar. Persook. Nob. in Bullct. d. se. p/ti/s. 

 et natur. en Neerl. 1838. p. 84. 



Icon. Tab. nostra VT. frons Herbar. Willdenoriani. 



Hereab. Willdekov. N°. 18531. — Herbar. Persoos. nomine Zamiae spiralis. 



Habitat verisimiliter ad Promontorium Bonae Spei (Wii.ldeivow.). — Colebalur Wieldenowii tcm- 

 pore in Horto Berolinensi. 



Descriptio. Frons quae in Herb. JFilldenoviano exstat, est 55 centim. longa, quorum stipes fere 

 dimidiam partem constituit; hic est gracUis, gracUior quam in congeneribus, diametro baseos3miUiin., 

 glaber, laevis. Rhachis multo tenuior, 2 mUlim. crassa, antice planiuscula, in acumen exiguum supra 

 suprema foliola producta. Foliola inferiora, exceptis inlimis, sunt maxima; sequentia sensim diminu- 



12 



