



50 



Plant.i Ultrajecti florcns conum marem e media frondium corona cmisit, biennis fere evolutionis, 

 ereclum, frondium rudimenlis circumdatum, sessilem, oblongum, 15 cenlim. longum, 5 crassum, cylin- 

 draeeum; circa ligneum durumque axem spiraliter spadlces affiguntur, e basi angustiore apice rhom- 

 boideo-peltati, superna parte striato-rugosi , inferiore toti antheris unilocularibus longitudinaliter de- 



hiscentibus tecti. 

 Duas vidi frondes in Herbar. Lehmanm omnino cum iis quas ipse vidi, congruentes. Major utrinque 



50 foliola gerit. 



9. ENCEPHALARTOS SPINULOSUS Lehm. 



E. Caudice glabro, stipite teretiusculo, rhachi semiterete, an tice planiuscula , foliolis alternis lanceo- 

 latis (octies longioribus quam latis), subpruinoso-glaucescentibus , pungentibus, inferiore margine supra 

 medium bi-tri-spinulose dentatis, juvenilibus superiore margine uni-bi-dentatis, adultis ibi integerrimis. 



Snt. Zamia spinosa Sortu/an. teste Lehmaks. 1. c. 



Encephalartos spinulosus Lehuakk in Tijdsehrift v. nat. Geschied. en P/iysiol. Tom. IV. p. 420. (vidi specim. 

 in ejus Herbario). Nob. in Otto et Dietr. AUgem. Gartenz. 1838. N°. 41. p. 324. 

 Icos. Tijdschrift 1. c. Tab. VIII. fig. B. frons plantae juvenilis. 



Habitat in Promontorii Bonae Spei regionibus interioribus. 



Adnotatio. Nomine Enc. pungentis semina ab Ecklono accepta germinaverunt et hanc speciem exhi- 

 buerunt cujus nunc duo specimina quadriennia servamus. Quanta autem confusione obfuscari potest sci- 

 entia botanica, si specimina juvenilia ad cliaracterem specificum describendum adhibentur constat e 

 phrasi infra citatajuxta frondem plantae fortasse annuae vel biennis confecta. Si iconem illam et phrasin 

 comparas cum descriptione frondis plantae quadriennis, eas tanquam diversissimas plantas habere non 



dubitabis. 

 En descriptio nostri speciminis quadriennis, quod adhuc omnes quas hucusque formavit, frondes 



servat. 



Infima frons 12 centim. longa, foliola utrinque 5 alterna, lanceolata, margine inferiore supra me- 

 dium prope apicem bi-tri-spinuloso, margine superiore vel potius apice 1 — 3-spinuloso, in duobus margo 

 superior totus integerrimus ; maxima 5 centim. longa, vix 1 lata. Stipes subteres; rhachis semiteres (1). 



Sequens 24 centim. longa, utrinque 9 folioki, omnia alterna, margine superiore integerrimo, infe- 

 riore inde a medio 1 — % — 4-spinuloso; maxima 8 cent. longa, 1 lata. Stipes ac rhachis ut in praecedente. 



Tertia. similis 35 centim. longa, at rhachis anlice subcanaliculata ; foliola utrinque 12, infima et su- 

 prema subopposita, omnia inferiore margine supra medium bispinulosa. 



Quarta 38 centim. longa, foliola utrinque 15, alterna, suprema subopposita, iniima margine infe- 

 riore prope apicem uni-spinulosa , sequentia a medio vel supra medium bi-tri-serrato-spinosa, apicibus 

 spinulosis sphacelatis. Longitudo maxima 9 centim., 1 centim. et aliquot millim. lata. 



Color laete viridis, saturatus, levissimo rore glauco suffusus. In inferiore pagina 18 — 19 nervi. 



Specimina Herbar. Lehmahni a nostris nullatenus sunt diversa. 



Observatio. In Herbario Persoonii, quod nunc in Museo Lugduno-Batavo servatur, frons exstat, 

 quem olim Enceph. spinulosi nomine exhibui (Bullet. d. sc.phys. et natur. en Ifeerl. 1838. p. 83. N°. 4), 



(1) rhachi brevissima, inferiore semitereti, superiori plana, foliolis ohlongo-lanceolatis , sobpruinoso-glaucesccntibus , exteriore 



latere supeme apiceque inaequaliter dentato , dentihus spinulosis 3 — 4 , interiore 1 — 2 dentato." Viuese 1. c. ■— » A caeteris oinnihus 

 speciehus quam facillime parvitate haec ab unoquoque distinguetur" Vbiese. 



