51 



sed quae nunc comparatis speciminibus hujus speciei magis adultis, mihi dubia, ulteriori examini 

 commendanda videtur. Ejus rhachis semicylindrica est, follola approximata , utrinque fere 30, subop- 

 posita, in facie superiore laevia, inferiore striata, lanceolata, inferiora mtegerrima, superiora apice 

 2 — 6-dentata, dentibus spinosis. 



10 ENCEPHALARTOS ALTENSTEINII Leiim. 



E. Caudice glabro, rhachi subtetragona subcylindrica glabra, foliolis alternis lato-brevique lanceo- 

 Jatis eLUpticisve (ter longioribus quam latis), superioribus subfalcatis, utrinque remote et dharicatim 

 dentato-serratis, dentibus apice spinosis. 



Stk. Zamia spinulosa Hortul. quorund. Zamia spinosissima Hortul. betgic. quorund. 



Encephalartos Altensteinii Lehhann Pugill. VI. p. 11—13. (1834). Noh. m Otto et Dietk. Allgem. Gar- 

 tenz. 1838. N°. 41. p. 324. 



Icon. Lehhann 1. c. Tab. III et IV. plantam integram magn. min. et frondes natur. magn. exhibcntes. 

 Anatomia caudicis eximie illustrata in Link Icon. anat. hotan. fasc. II. Tab. IX. fig. 1 et 2. Tab. XV. fig. 1 et 3. 



Habitat in Promontorii Bonae Spei regionibus interioribus, Tambooko dictis, 800 milliaria ab 

 urbe Capensi remotis, supra regionem Mimosearum , in collibus, inter plantas succulentas, Leguminosas 

 frutescentes (Ecklow et Zether). 



Adnotatio. Cl. Lehmanno prima hujus speciei pulcherrimae descriptio debetur, cui Altensteinii, 

 regis Borussorum Cancellarii nobilissimi, eruditissimi scientiarum ac Botanices patroni, nomen impo- 

 suit ut immortale tanti viri inter plantas nomen servetur; attamen antea jam planta in Europae caldariis 

 colebatur, non descripta, nomine Z. spimdosae. Pulcherrima specimina Eckxonijs ac Zetherhs e Ca- 

 pite Bonae Spei in Hortum Hamburgensem attulerunt; eximia etiam in Horto Brusellensi vidi pe- 

 dalia et ultra. 



Caudex hujus speciei ex Lehmajvho rectus est, fere cylindricus, 4—5 pedes altus, 1— 1| crassus; adul- 

 tus nullo tomento tegitur, sed squamis glaberrimis rhomboideis seu superstitibus frondium basibus 

 latis vestitus. Caudices juveniles vidi, sparse tomentosos. In insula Pavonum specimen exstat 

 9 pedes' altum, 3 pedes et 7 poll. in diametro, 32 frondes gerens. Parisinus Hortus aliud fovet 10 pe- 

 des et 6 poll. altum et in ambitu 3 pedum et 7 poll. — ■ Elegans verticis corona non raro 20 frondibus 

 componitur, e tribus quatuorve annis superstitibus. Sunt 4 vel 5 pedes longae (1| metrum in nostro); 

 stipes basi valde crassus, rhachis fere cylindrica, sursum attenuata. Foliola plerumque alterna, ali- 

 quando opposita, ulrinque 30 ad 40, imo 50 in nostro, in juvenilibus subinde numero multo minore. 

 Adulta, ut tota frons, glaberrima, dum nascens frons et juvenilis sparsis pilis deciduis vestita sit. Fo- 

 liola splendentia, vivide viridia, in superflcie inferiore pallidiora, inferiora e basi lata breviter lanceo- 

 lata, aequalia, superiora angustiora, magis inaequalia, ad formam falcatam tendentia, margine supe- 

 riore rectiusculo vel aliquomodo concavo. In quovis margine (qui paullo revoluti incrassatique sunt) 

 exoriuntur tres vel quinque spinosi dentes divaricati, quorum plures ad partem mediam inferiorem in- 

 veniuntur; hi dentes sunt alterni. Basis foliolorum contrahitur, apex in dentem spinosum termina- 

 tur. — Foliola inferiora magis a se invicem distant et breviora ac latiora sunt quam mcdia, 6 — 9 cen- 

 tim. longa, 3 lata; media fere 11 centim. longa sunt. 



Organa generationis nondum cognita. 



Specimina hujus speciei a nobis observata omnia satis in iconem citatam quadrant, exceptis levioribus 

 differentiis; foliola v. c. erant plerumque minus falcata, breviora, Iatiora, uti in specimine Horli Ley- 

 densis, Boterodamensis, Gandavensis, Palmophijlacii Begis. — Major diiferentia pro varia aetate ob- 

 tinet. Sic speoimen junius ante plures annos in Horte Roterodamensi cultum et quod nunc cum reliquis 

 adultis bene congruit, caudicem habebat depresso-globosum , squamis amplis, duas frondes 14 — 18 



i 



